نیترازپام

موارد مصرف

این دارو برای درمان کوتاه مدت بی خوابی با علائم اشکال در به خواب رفتن، بیدار شدن مکرر شبانه و بیداری هنگام صبح و همچنین جهت درمان حملات تشنجی - میوکلونیک بکار می رود.

فارماکوکینتیک

جذب این دارو سریع بوده و از گروه بنزودیازپین های با نیمه عمر کوتاه تا متوسط است. غلظت پایدار سرمی آن 2 تا 3 روز پس از مصرف دارو بدست می آید. نیترازپام در کبد متابولیزه می شود و پس از قطع مصرف آن، بسرعت از بدن حذف می شود.

عوارض جانبی

خواب آلودگی و منگی در روز بعد از مصرف دارو، اغتشاش شعور، سرگیجه، حالت فراموشی، وابستگی به دارو، اشکال در تکلم، افسردگی، تاکی کاردی و طپش قلب، تاری دید، تغییر میل جنسی، کمی فشار خون، اختلالات رفتاری، خستگی و ضعف غیرعادی،از عوارض جانبی این دارو هستند.

هشدارها
  1. این دارو در موارد مسمومیت حاد با الکل همراه با ضعف علائم حیاتی، اغما، شوک، گلوکوم با زاویه بسته یا استعداد ابتلای به آن، میاستنی گراو و بیماری های انسدادی مزمن و شدید تنفسی باید با احتیاط فراوان تجویز شود.
  2. نیترازپام ممکن است در کودکان دچار اختلالات بلع موجب بدتر شدن وضعیت بیمار و حتی آسپیراسیون شود.
  3. مصرف طولانی مدت مقادیر زیاد دارو، خطر بروز وابستگی های جسمی و روانی را افزایش می دهد.
  4. بنزودیازپین ها ممکن است سبب بروز ضعف تنفسی بویژه در سالمندان، کودکان، افراد دچار نارسایی شدید کبدی و افراد بشدت بیمار شوند و در این موارد کاهش مقدار مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان با داروهای مضعف CNS از جمله الکل، ضد دردهای مخدر، بیهوش کننده های عمومی، مهار کننده های مونوآمین اکسیداز، ضد افسردگی های سه حلقه ای و داروهای پائین آورنده فشار خون با اثر مرکزی، ممکن است اثر مضعف CNS این دارو را تشدید کند.
  • سایمتیدین و داروهای ضد بارداری خوراکی حاوی استروژن ممکن است متابولیسم نیترازپام را به تاخیر انداخته و موجب افزایش نیمه عمر آن شوند.
نکات قابل توصیه
  1. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده و به مدت طولانی مصرف شود.
  2. اگر بعد از چند هفته اثر درمانی دارو کاهش یافت، باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود.
  3. به عنوان ضد تشنج، دوره درمان با این دارو باید کامل باشد.
  4. به عنوان خواب آور، به منظور اجتناب از حالت فراموشی و تسکین در طول روز، دارو باید قبل از خواب تجویز شود.
  5. در صورت مصرف دراز مدت این دارو، به منظور کاهش احتمال بروز علائم قطع مصرف دارو، مصرف آن باید به تدریج قطع شود.
  6. به علت سرگیجه، خواب آلودگی و منگی از رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید خودداری کرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان خواب آور و تسکین بخش مقدار 5 - 10 mg قبل از خواب تجویز می شود. در سالمندان بهتر است با مقدار 2.5 mg مصرف دارو را شروع کرد و در صورت نیاز مقدار آن را تا 5 mg افزایش داد.

کودکان:

به عنوان ضد تشنج در کودکان با وزن تا 30 کیلوگرم مقدار 0.3 - 1 mg/kg/day در 3 مقدار منقسم تجویز می شود. بهتر است مقدار مصرف از مقادیر کمتر شروع و تا دستیابی به مقدار مصرف موثر، بتدریج افزایش یابد.

فرم های دارویی

Tablet: 5 mg