پاکلیتاکسل

موارد مصرف

پاکلیتکسل در درمان کارسینومای تخمدان و پستان مصرف می شود. این دارو همچنین در درمان سایر کارسینوماها مصرف شده است.

مکانیسم اثر

پاکلیتکسل یک داروی ضد میکروتوبول است که با جلوگیری از دپلیمریزه شدن باعث ثابت شدن میکروتوبول ها می شود.

فارماکوکینتیک

متابولیسم دارو کبدی است و نیمه عمر آن بین 5.3 - 17.4 ساعت است. مقدار قابل توجهی از پاکلیتکسل و متابولیت های آن از طریق صفرا دفع می شوند.

عوارض جانبی

کم خونی، واکنش های حساسیتی، کاهش گلبول های سفید یا نوتروپنی و کاهش پلاکت های خون از عوارض شایع پاکلیتکسل هستند.

هشدارها

در صورت وجود ضعف فعالیت مغز استخوان یا اختلالات قلبی، تجویز دارو باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.

نکات قابل توصیه
  1. به خاطر احتمال بروز واکنش های حساسیتی، بیمارانی که پاکلیتکسل را دریافت می کنند باید حداقل طی نیم ساعت اول انفوزیون دارو تحت کنترل باشند. با این وجود در صورت بروز علائم خفیف واکنش های حساسیتی، نباید مصرف دارو را قطع کرد.
  2. پاکلیتکسل قبل از تزریق وریدی حتماً باید رقیق شود.
  3. در صورت وجود نوروپاتی محیطی و یا نوتروپنی شدید مقدار مصرف بعدی باید 20 درصد کاهش یابد.
مقدار مصرف

در درمان کارسینومای تخمدان 135 mg/m2 طی 24 ساعت انفوزیون  وپستان مقدار وریدی می شود که این مقدار هر 21 روز تکرار می شود. برای جلوگیری از بروز واکنش های حساسیتی همه بیماران باید قبلاً کورتیکوستروئید، دیفن هیدرامین و سایمتیدین دریافت کنند.

فرم های دارویی

Injection: 6 mg/ml