پامیدرونات دی سدیم

موارد مصرف

داروی پامیدرونات دی سدیم در درمان زیادی متوسط تا شدید کلسیم خون همراه با بدخیمی (با یا بدون متاستازهای استخوانی)، درمان بیماری پاژة استخوان و در درمان ضایعات استئولیتیک و درد استخوان در مولتیپل میلوما یا متاستازهای استخوانی همراه با سرطان سینه استفاده می شود.

مکانیسم اثر

این دارو باعث مهار طبیعی و غیر طبیعی بازجذب استخوان می شود.

فارماکوکینتیک

بعد از تجویز داخل وریدی، حدود 20 - 55% از مقدار دارو به صورت تغییر نیافته طی 72 ساعت از راه ادرار دفع می شود، در حالیکه باقیمانده دارو عمدتاً توسط استخوان به دام افتاده و بسیار آهسته دفع می شود. کلیرانس کلیوی دارو در بیماران با اختلالات شدید کلیوی آهسته تر می باشد.

عوارض جانبی

تب و علائم شبیه آنفلونزا شایع می باشند، اما معمولاً به طور خود به خودی برطرف می شوند. ترومبوفلبیت و واکنش های شدید موضعی متعاقب تجویز یک جای دارو رخ می دهند. از دیگر عوارض می توان به کاهش کلسیم خون، کاهش فسفات خون، کاهش منیزم خون و کاهش یا افزایش فشار خون اشاره نمود.

موارد منع مصرف

در صورت وجود حساسیت مفرط به بی فسفونات ها، این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در بیماران قلبی و در بیمارانی که عمل جراحی تیروئید برای آنها انجام شده است و در بیماران مبتلا به اختلالات شدید بخش فوقانی دستگاه گوارش، باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  2. این دارو نباید به صورت تزریق یک جای وریدی تجویز شود.
  3. در طی دوره درمان، الکترولیت های سرم، کلسیم و فسفات بایستی به طور منظم اندازه گیری شوند.
  4. سرعت انفوزیون در بیماران با اختلالات شدید کلیوی ممکن است کاهش یابد.
تداخل های دارویی
  1. پامیدرونات دی سدیم نباید با محلول های انفوزیون حاوی کلسیم (نظیر محلول رینگر) مخلوط شود.
  2. مصرف بعضی از بی فسفونات ها با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی ممکن است منجر به افزایش شیوع عوارض گوارشی یا کلیوی شود.
  3. اثرات کاهنده کلسیم خون این دارو در تجویز همزمان با آمینوگلیکوزیدها ممکن است افزایش یابد.
نکات قابل توصیه
  1. به بیمار باید توصیه شود که رژیم غذایی خود را تنظیم نموده، فعالیت خود را محدود کرده و در صورت بروز تهوع و استفراغ، از داروهای ضد تهوع استفاده نماید.
  2. تب از عوارض جانبی شایع دارو می باشد که معمولاً به طور خود به خودی برطرف م ی شود. خستگی و خواب آلودگی نیز از عوارض شایع دارو هستند.
  3. در صورت بروز احساس سوزش، بی حسی، درد معده، تب، تحریک یا درد در محل تزریق، خستگی، ادم، تهوع، بی اشتهایی، اسهال، یبوست، استفراغ، بی خوابی، التهاب دهان، اشکال در تنفس، درد عضلات، خواب آلودگی و اشکال در دفع ادرار فورا باید به پزشک مراجعه نمود.
  4. در موارد بیماری پاژه یا ضایعات استئولیتیک مولتیپل میلوما، بیمار در حد کافی باید مایعات دریافت نماید.
مقدار مصرف

دی سدیم پامیدرونات از راه انفوزیون آهسته داخل وریدی تجویز می شود. حداکثر سرعت انفوزیون 60 mg/hr و حداکثر غلظت آن 60 mg در 250 ml سدیم کلراید 0.9% می باشد. در هیپرکلسمی بدخیم، کل دوز دارو (15 - 90 mg) طی یک انفوزیون یا در دوزهای منقسم طی 2 - 4 روز تجویز می شود. در صورت نیاز درمان تجدید می شود. در بیماران مبتلا به ضایعات استئولیتیک و درد استخوان در مالتیپل میلوما یا متاستازهای استخوانی همراه با سرطان سینه، دارو از راه انفوزیون داخل وریدی با دوز 90 mg، هر 3 – 4 هفته یک بار تجویز می شود. در درمان بیماری پاژه، 30 mg از دارو از راه انفوزیون آهسته هفته ای یک بار برای 6 هفته (کل دوز برابر 180 mg) یا30 mg  در هفته اول و سپس60 mg  یک هفته در میان برای 6 هفته (کل دوز برابر 210 mg) تجویز می شود. این دوره های درمانی ممکن است هر 6 ماه تکرار شده و در صورت نیاز کل دوز تا 360 mg می تواند افزایش یابد.

فرم های دارویی

Powder for Injection: 30 mg, 90 mg

Injection (concentrate): 90 mg/10 ml