پاپاورین

موارد مصرف

این دارو برای کنترل اختلالات عروق کرونر، محیطی و مغزی مصرف می شود. این دارو همچنین به عنوان یک داروی ضد اسپاسم برای اختلالات گوارشی و سرفه و از راه تزریق به داخل corpus cavernosum در آلت تناسلی مردان برای تشخیص و درمان اختلالات نعوظ مصرف می شود.

مکانیسم اثر

پاپاورین یک آلکالوئید اوپیوم است، هر چند که شباهت شیمیایی یا فارماکولوژیک با سایرآلکالوئیدهای اوپیوم ندارد. این دارو دارای اثرات شل کنندگی مستقیم بر روی عضلات صاف است که بخشی از آن به توانایی دارو برای مهار آنزیم فسفودی استراز مربوط می شود.

فارماکوکینتیک

این دارو عمدتا در کبد متابولیزه شده و از راه ادرار دفع می گردد. 99 درصد از دارو به پروتئین های پلاسما پیوند می یابد. پس از تزریق intracavernosal گزارش شده است که مقداری از دارو در گردش خون سیستمیک توزیع می یابد.

عوارض جانبی

تزریق مقادیر زیاد این دارو ممکن است منجر به آریتمی قلبی شود. ترومبوز در محل تزریق نیز مشاده شده است. تزریق intracavernosal ممکن است سبب پریاپیسم وابسته به دوز شود. فیبروز موضعی نیز با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو نباید در بیماران مبتلا به انسداد کامل دهلیزی بطنی، از راه وریدی تزریق شود.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: بیماران مبتلا به کاهش حرکات مجرای گوارش، اختلالات هدایتی قلبی و بیماریهای غیر پایدار قلبی
  2. کنترل فشار خون بیمار، ریتم قلبی و ضربان قلب در طول مصرف این دارو ضروری است.
تداخل های دارویی

اثر لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو کاهش می یابد.

نکات قابل توصیه

بیمار باید از تغییر وضعیت ناگهانی خودداری کند.

مقدار مصرف

بزرگسالان:

از راه تزریق آهسته عضلانی یا وریدی، با مقدار 30 - 120 میلی گرم مصرف می شود.

فرم های دارویی

Injection: 40 mg/ml