پارومومایسین

موارد مصرف

پارومومایسین یک آنتی بیوتیک آمینوگلیکوزید است که از راه خوراکی در درمان عفونت های تک یاخت های مانند آمیبیاز روده ای مصرف می شود. این دارو همچنین برای کاهش فلور میکروبی روده پیش از عمل جراحی یا در اغمای کبدی مصرف می شود.

مکانیسم اثر

پارومومایسین یک آنتی بیوتیک آمینوگلیکوزید است که برروی برخی از تک یاخته ها از جمله آمیب و لیشمانیا و کریپتوسپوریدیم نیز موثر است.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی جذب نمی شود و بدون تغییر از طریق مدفوع دفع می گردد.

عوارض جانبی

این دارو بالقوه یک داروی سمی برای کلیه و گوش است. مصرف مقادیر زیاد این دارو ممکن است با عوارضی مانند تهوع، استفراغ، کرامپ شکمی و اسهال همراه باشد. مصرف طولانی مدت این دارو ممکن است موجب بروز استئاتوره و اسهال شدید شود.

هشدارها
  1. در صورت وجود ضایعات زخم دار روده ای، جذب این دارو از طریق روده و به میزان اندک امکان پذیر است و ممکن است موجب بروز عوارض جانبی دارو شود.
  2. مصرف مداوم یا مکرر آنتی بیوتیک ها ممکن است موجب بروز مقاومت میکروبی و رشد بیش از حد باکتری ها و قارچ های غیر حساس و در نتیجه بروز عفونت های ثانویه گردد.
  3. بین این دارو و نئومایسین مقاومت متقاطع وجود دارد.
نکات قابل توصیه
  1. این دارو را می توان با غذا مصرف کرد.
  2. در صورت بروز وزوز گوش، عیب شنوایی یا سر گیجه، باید به پزشک مراجعه شود.
مقدار مصرف

مقدار مصرف این دارو در بزرگسالان و کودکان در درمان آمیبیاز روده ای 20 - 30 mg/kg/day در مقادیر منقسم همراه با غذا، برای مدت 5 - 10 روزمی باشد. برای کاهش فلور میکروبی روده در کبد، مقدار 4 g/day در مقادیر منقسم با فواصل زمانی ثابت برای مدت 5 - 6 روز مصرف می شود.

فرم های دارویی

Capsule: 250 mg (as Sulfate)

Syrup: 125 mg/5 ml (as Sulfate)