پگ اینترفرون آلفا 2 - آ

موارد مصرف

این دارو به تنهائی یا همراه با ریباورین برای درمان بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن که قبلاً اینترفرون آلفا دریافت نکرده باشند و بیماری کبدی آنها جبران شده باشد، استفاده می شود.

مکانیسم اثر

همانند اینترفرون ها، به گیرنده های اینترفرونی متصل و باعث افزایش فعالیت رونویسی ژنی می شود. این ژن ها مو جب بروز بسیاری از اثرات بیولوژیک مثل مهار بازنویسی ویروسی در سلول های آلوده و مهار تکثیر سلولی و تعدیل ایمنی می شوند. ارتباط بالینی این اثرات ناشناخته باقی مانده است. این دارو تولید پروتئین هائی مثل نئوپترین سرم و 5 ،2 اولیگوآدنیلیت سینتتاز را تحریک می کند.

فارماکوکینتیک

72 تا 96 ساعت بعداز تزریق، غلظت سرمی به حداکثر می رسد و نیمه عمر دارو 80 ساعت است.

عوارض جانبی

سردرد، سرگیجه، ریزش مو، درد مفاصل، خستگی مفرط و ضعف، تب، درد عضلانی، تهوع و استفراغ، بی اشتهائی، اسهال و درد شکمی از عوارض شایع این دارو می باشد.

موارد منع مصرف
  1. به دلیل دارا بودن بنزئیل الکل، مصرف فرآورده در نوزادان و شیر خواران ممنوع است.
  2. در صورت حساسیت مفرط به دارو یا هر یک از اجزاء فرآورده، ابتلا به هپاتیت اتوایمیون، بیماری کبدی جبران نشده و وجود علائم پرکاری یا کم کاری تیروئید، افزایش یا کاهش قند خون و دیابت قندی، این دارو نباید مصرف شود.
  3. از مصرف همزمان این فرآورده با قرص های ریباورین برای بیماران دارای به حساسیت مفرط به هر یک از اجزاء فرآورده ها، بیماران باردار، مردانی که همسران آنها باردار هستند و بیماران مبتلا به هموگلوبینوپاتی ها (مثل تالاسمی، کم خونی داسی شکل) باید خودداری شود.
هشدارها
  1. به دلیل احتمال بروز یا تشدید اختلالات خود ایمنی مثل میوزیت، هپاتیت، پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک، پسوریازیس، آرتریت روماتوئید، نفریت بینابینی، تیروئیدیت و لوپوس اریتماتوزسیستمیک در هنگام مصرف این فرآورده برای بیماران مبتلا به اختلالات خود ایمنی باید احتیاطات لازم صورت گیرد.
  2. این فرآورده باعث تضعیف مغز استخوان و سیتوپنی شدید می شود، لذا توصیه می گردد قبل از تجویز و در حین درمان آزمایشات شمارش کامل سلولی (CBC) به طور معمول انجام شود.
  3. به دلیل احتمال بروز زیادی فشار خون، آرتیمی فوق بطنی، درد قفسه سینه و انفارکتوس قلبی، برای بیماران قلبی این فرآورده باید با احتیاط فراوان مصرف شود. قبل از تجویز نیز باید معاینات قلبی - عروقی انجام گیرد.
  4. در صورت بروز درد شکمی، اسهال خونی، تب (علائم شاخص کولیت)، مصرف دارو باید قطع گردد، کولیت در طی 1 تا 3 هفته بعد از قطع مصرف دارو بهبود می یابد.
  5. با مشاهده علائم پرکاری یا کم کاری تیروئید، افزایش یا کاهش قند خون و دیابت قندی و علائم حساسیت مفرط (کهیر، آنژیوادم، انقباض برونش ها، آنافیلاتاکسی) در بیماران تحت درمان، فوراً باید مصرف دارو قطع گردد.
  6. این دارو باید در افراد دارای سابقه افسردگی با احتیاط فراوان مصرف شود و بیمار باید از نظر علائم عصبی - روانی مثل رفتارهای تهاجمی، اختلالات روانی، توهمات، اختلال دو قطبی و جنون تحت نظر باشد
  7. در صورت بروز عفونت شدید، مصرف دارو باید قطع و درمان با آنتی بیوتیک مناسب شروع شود.
  8. قبل از شروع درمان، باید معاینه چشم پزشکی صورت گیرد و در صورت بروز یا تشدید هر گونه اختلال بینائی مصرف دارو باید قطع گردد.
  9. در صورت مصرف همزمان این دارو با ریباورین احتمال بروز پانکراتیت کشنده وجود دارد، لذا مصرف دارو باید در افراد مشکوک به پانکراتیت قطع شود.
  10. مصرف دارو باید در افراد مبتلا به اختلال تنفسی نامعلوم یا مداوم قطع شود.
تداخل های دارویی

به دلیل مهار متابولیسم تئوفیلین، احتمال بروز مسمومیت وجود دارد. لذا از مصرف همزمان این دارو با تئوفیلین باید خودداری شود.

نکات قابل توصیه
  1. قبل از شروع درمان، آزمون های استاندارد خونی و بیوشیمیائی برای همه بیماران و آزمون تشخیص بارداری (برای زنان در دوران باروری) باید انجام شود. در طی درمان آزمون های استاندارد خونی و بیوشیمیائی باید هر 2 تا 4 هفته انجام شود. آزمون تشخیص بارداری نیز هر ماه یک بار در طی درمان و هر 6 ماه یک بار بعد از قطع مصرف دارو باید انجام شود. اندازه گیری هورمون TSH هر 12 هفته یک بار انجام شود.
  2. مصرف این دارو موجب کاهش گلبول های خونی و پلاکت ها می شود. در این صورت مقدار مصرف باید کاهش یابد. اختلالات خونی بعد از کاهش مقدار یا قطع مصرف بهبود می یابد.
  3. تب ممکن است به خاطر عوارض جانبی سندرم شبه آنفلونزا ایجاد شود، اما در صورت بروز تب پایدار (مخصوصاً در بیماران نوتروپنیک) وجود عوامل دیگر باید بررسی شود.
  4. افزایش موقتی در میزان ALT (آلانین آمینوترانسفراز سرم) در بیماران تحت درمان با این دارو مشاهده شده است در این حالت مقدار مصرف باید کاهش یابد. در صورت افزایش پایدار این آنزیم، علیرغم کاهش مقدار مصرف، مصرف دارو باید قطع شود.
  5. مصرف دارو در بیماران مبتلا به نارسائی کلیوی باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
  6. این فرآورده باید در درجه حرارت 2 - 8 درجه سانتیگراد و به دور از نور نگهداری شود. از انجماد یا تکان دادن آن باید خودداری شود. فرآورده یک بار مصرف است و باید مقادیر اضافی را دور ریخت.
مقدار مصرف

مقدار 180 mcg یک بار در هفته برای 48 هفته از طریق زیرجلدی در شکم یا ران تزریق شود. با ظهور عوارض متوسط تا شدید ممکن است لازم باشد مقدار مصرف تا میزان 90 - 135 mcg کاهش یابد.

فرم های دارویی

 Injection: 180 mcg/ml, 360 mcg/ml