پنی سیلامین

موارد مصرف پنی سیلامین

پنی سیلامین در درمان بیماری ویلسون و پیشگیری از ایجاد آسیب بافتی مصرف می شود. این دارو همچنین در درمان بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) شدید و فعال که به سایر درمان ها پاسخ نداده اند و بیمارانی که مبتلا به تشکیل سنگ های فلزات سنگین (بویژه مس و سرب) هستند، استفاده می گردد.

مکانیسم اثر

این دارو با جیوه، سرب، مس، آهن و احتمالا سایر فلزات سنگین کمپلکس محلول در آب ایجاد می کند. بعنوان ضد روماتیسم به نظر می رسد فاکتورهای روماتوئید و کمپلکسهای ایمنی را کاهش می دهد.

فارماکوکینتیک

این دارو در کبد متابولیزه می شود. زمان لازم برای شروع اثر در بیماری ویلسون 1 - 3 ماه و در بیماری آرتریت روماتوئید 2 - 3 ماه می باشد. این دارو از راه کلیه ها و مدفوع دفع می شود.

عوارض جانبی پنی سیلامین

اسهال، سرگیجه، تهوع یا استفراغ، درد خفیف معده، کاهش یا از بین رفتن حس چشایی، تب، درد مفاصل، ضایعات پوستی، کهیر، خارش و یا تورم غدد لنفاوی از عوارض جانبی پنی سیلامین هستند.

هشدارها
  1. در افراد با سابقه ابتلا به آگرانولوسیتوز یا کم خونی آپلاستیک، باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  2. مصرف طولانی مدت آن باعث کاهش گلبول های سفید خون شده و احتمال بروز عفونت در اندام های مختلف از جمله لثه و دهان وجود دارد. لذا در اوایل و در طول درمان، شمارش سلولهای خونی باید انجام پذیرد.
  3. احتمال بروز مسمومیت خونی در بیماران با سن 65 سال یا بیشتر وجود دارد.
  4. چنانچه متعاقب یک سال مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید، مصرف دارو باید قطع گردد.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان این دارو با کاهنده های فعالیت مغز استخوان، ترکیبات طلا و داروهای کاهنده سیستم ایمنی بدن (به غیر از گلوکوکورتیکوئیدها) ممکن است احتمال بروز عوارض جانبی شدید خونی و کلیوی این دارو را افزایش دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با دارو های مکمل آهن ممکن است باعث کاهش اثر پنی سیلامین گردد.
نکات قابل توصیه
  1. قطع ناگهانی دارو ممکن است باعث بروز عوارض حساسیتی گردد.
  2. برای بیمارانی که مبتلا به زیادی سیستئین ادرار هستند، مصرف مقادیر زیاد مایعات (بخصوص در شب) اهمیت دارد.
  3. پنی سیلامین را باید با معده خالی مصرف گردد.
  4. ازمصرف همزمان این دارو با فرآورده های حاوی آهن باید خودداری شود.
  5. بهبودی معمولا پس از 6 تا 12 هفته اول درمان حاصل می شود.
مقدار مصرف پنی سیلامین

بزرگسالان:

به عنوان عامل شلات کننده، مقدار 250 میلی گرم چهار بار در روز مصرف می شود.

به عنوان داروی ضد آرتریت روماتوئید، ابتدا مقدار 125 - 250 میلی گرم یک بار در روز بطور یکجا مصرف می شود و سپس مقدار مصرف در صورت لزوم و تحمل بیمار هر 2 - 3 ماه یک بار به میزان125 – 250 mg/day  تا حداکثر1.5 g/day  افزایش می یابد.

به عنوان ضد سنگ های ادراری، مقدار500  میلی گرم چهار بار در روز مصرف می شود.

به عنوان پادزهر در مسمومیت با فلزات سنگین، مقدار0.5 - 1.5 g/day  بمدت 1 - 2 ماه مصرف می شود.

 

کودکان:

 به عنوان عامل شلات کننده در کودکان کم سن، مقدار250 mg/day  یکجا و همراه با آب میوه مصرف می شود.

 

فرم های دارویی

 Tablet: 250 mg