پنتوکسی فیلین

موارد مصرف

این دارو در درمان بیماری عروق محیطی مصرف می شود.

مکانیسم اثر

پنتوکسی فیلین یک مشتق گزانتین است. این دارو یک گشاد کننده عروق است ولی فعالیت عمده آن کاهش ویسکوزیته خون، احتمالا از طریق اثر بر قابلیت تغییر شکل دادن گویچه های قرمز و میزان تجمع و چسبیدن پلاکت ها می باشد. این دارو سبب افزایش جریان خون به بافت های ایسکمیک می شود و اکسیژن رسانی به بافت ها را در بیماران مبتلا به بیماری عروق محیطی بهبود می دهد. این دارو همچنین فشار اکسیژن را در کورتکس مغز و مایع مغزی نخاعی افزایش می دهد.

فارماکوکینتیک

این دارو بسهولت از مجرای گوارش جذب می شود. این دارو دارای اثر متابولیسم عبور اول کبدی است. بعضی از متابولیت های دارو فعال هستند. نیمه عمر دارو 0.4 - 0.8 ساعت است. اغلب داروی مصرف نشده طی 24 ساعت از طریق ادرار و عمدتا بصورت متابولیت دفع می شود.

عوارض جانبی

تهوع، اختلالات گوارشی، سرگیجه، سردرد، برافروختگی، آنژین، تپش قلب، آریتمی قلبی و واکنش های حساسیت مفرط با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در موارد خونریزی مغزی، خونریزی شدید شبکیه، آریتمی شدید قلبی و انفارکتوس حاد عضله قلب نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. مقدار مصرف این دارو در بیماران مبتلا به بیماری شدید کبد و نارسایی شدید کلیه باید کاهش یابد.
  2. این دارو در موارد بیماری ایسکمیک قلب یا کاهش فشار خون، باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
تداخل های دارویی

اثر داروهای کاهنده فشار خون در صورت مصرف همزمان با این دارو تشدید می شود. سطح سرمی تئوفیلین در صورت مصرف همزمان با این دارو افزایش می یابد.

نکات قابل توصیه
  1. این دارو باید همراه با غذا مصرف شود تا از بروز اختلالات گوارشی جلوگیری شود.
  2. به منظور دستیابی به پاسخ مطلوب، درمان با این دارو ممکن است 2 - 8  هفته ادامه یابد.
مقدار مصرف

مقدار 400 میلی گرم سه بار در روز مصرف می شود. مقدار مصرف نگهدارنده این دارو 400 میلی گرم دو بار در روز می باشد.

 

فرم های دارویی

Extended Release Tablet: 400 mg