پیروکسیکام

موارد مصرف

پیروکسیکام در درد و التهاب بیماری های روماتیسمی و استئوآرتریت مصرف می شود.

فارماکوکینتیک

بعد از مصرف خوراکی به سرعت جذب می گردد. متابولیسم کبدی دارو وسیع بوده و از راه ادرار و مدفوع با نیمه عمر متوسط 50 ساعت دفع می گردد.

عوارض جانبی

عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال، زخم و خونریزی، واکنش های آلرژیک، نظیر انژیوادم، برونکو اسپاسم و بثورات جلدی، همچنین سردرد، گیجی و سرگیجه از عوارض جانبی دارو هستند.

تزریق عضلانی دارو دردناک بوده و ممکن است منجر به ایجاد صدمات بافتی گردد.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت سابقه وجود واکنش آلرژیک شدید از قبیل آنافیلاکسی یا آنژیوادم ناشی از آسپیرین یا سایرداروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا پولیپ بینی همراه با اسپاسم برونش به علت مصرف آسپیرین، نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود:

بیماری التهابی یا اولسراتیو قسمت فوقانی یا تحتانی مجرای گوارش (شامل بیماری Crohn، دیورتیکولیت، قرحه گوارشی، کولیت اولسراتیو)، هموفیلی یا سایر اختلالات خونی شامل اختلال عملکرد انعقادی یا پلاکت ها، عیب کار کلیه، استوماتیت، بیماران سالخورده (به علت عوارض کبدی و کلیوی)، بیمارانی که احتمال بروز خونریزی و زخم گوارشی در آنها زیاد می باشد، خونریزی از ناحیه رکتوم و آنوس، هموروئید، التهاب و ضایعات ناحیه رکتوم و آنوس و التهاب رکتوم (جهت مصرف شیاف).

تداخل های دارویی
  • مصرف پیروکسیکام به همراه داروهای مهارکننده ACE، سبب مقابله با اثر ضد فشار خون آنها گردیده و خطر بروز نارسایی کلیوی و افزایش پتاسیم خون را افزایش می دهد.
  • داروهای ضد میکروبی کینولون ها، خطر بروز تشنج را بوسیله این دارو افزایش می دهند.
  • اثر داروهای پائین آورنده قند خون (سولفونیل اوره) ممکن است بوسیله این دارو افزایش یابد.
  • مصرف همزمان این دارو با سیکلوسپورین خطر سمیت کلیوی را افزایش می دهد.
نکات قابل توصیه
  1. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
  2. در صورت مصرف این دارو در درمان آرتریت، دوره درمان باید کامل شود.  جهت دستیابی به پاسخ مطلوب، ممکن است حداقل 2 هفته زمان نیاز داشته باشد.
  3. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف خوراکی دارو، اگر رژیم درمانی بصورت یک یا دو کپسول در روز باشد، در صورت به یاد آوردن طی یک یا دو ساعت پس از نوبت فراموش شده، آن نوبت باید مصرف شود. اگر رژیم درمانی بصورت بیش از دو کپسول در روز باشد، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد. مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.
  4. اشکال خوراکی دارو بهتر است همراه با غذا مصرف شود تا تحریک گوارشی کاهش یابد.
  5. مراجعه منظم به پزشک در صورت مصرف طولانی مدت، به منظور بررسی پیشرفت درمان توصیه می شود.
  6. احتمال بروز حساسیت به نور وجود دارد.
  7. در صورت مشاهده علائم شبه انفلوآنزا (لرز، تب یا درد عضلانی) قبل یا همزمان با بثورات جلدی، باید به پزشک مراجعه شود.
مقدار مصرف

خوراکی وشیاف

بزرگسالان:

به عنوان ضد روماتیسم، 20 میلی گرم به صورت مقدار واحد یا 10 میلی گرم دو بار در روز از راه خوراکی یا به شکل شیاف از راه رکتوم مصرف می شود.

کودکان:

در درمان آرتریت روماتوئید نوجوانان در کودکان با وزن کمتر از 15 کیلوگرم 5 mg/day، در کودکان با وزن 16 - 25 کیلوگرم 10 mg/day، در کودکان با وزن 26 - 45 کیلوگرم 15 mg/day و در کودکان با وزن 46 کیلوگرم به بالا، 20 mg/day مصرف می شود.

 

تزریقی

بزرگسالان:

مقدار مصرف مشابه مقدار مصرف خوراکی است که از راه عضلانی تزریق می شود.

فرم های دارویی

Capsule: 10 mg

Suppository: 20 mg

Topical Gel: 0.5%

Injection: 20 mg/ml