پردنیزولون چشمی

موارد مصرف

پردنیزولون در درمان حالت های التهابی و آلرژیک چشم و مجرای خارجی گوش که به کورتیکواستروئیدها پاسخ می دهند، استفاده می شود. این دارو ممکن است برای درمان طولانی مدت ترجیح داده شود، زیرا احتمال بروز افزایش فشار داخل کره چشم با آن کمتر می باشد.

مکانیسم اثر

در غلظت های زیاد که حتی ممکن است متعاقب استعمال موضعی نیز حاصل شود، کورتیکواستروئیدها ممکن است دارای اثرات مستقیم بر غشاء باشند. این ترکیبات از طریق غشاء سلولی به درون سلول نفوذ کرده و با گیرنده های اختصاصی سیتوپلاسم کمپلکس تشکیل می دهند که پس از ورود به داخل هسته با DNA پیوند یافته و رونویسی mRNA و به دنبال آن ساخت آنزیم های پروتئینی را تشدید می نمایند. این آنزیم ها مسئول اثرات ضد التهابی کورتیکواستروئیدهای موضعی در چشم می باشند.

فارماکوکینتیک

این دارو از طریق زلالیه، قرنیه، عنبیه، مشیمیه، جسم مژگانی و شبکیه جذب می شود . جذب سیستمیک دارو فقط در مقادیر خیلی بالا و در صورت درمان طولانی مدت کودکان اهمیت می یابد.

عوارض جانبی

تاری دید، درد چشم، سردرد و مشاهده هاله های نورانی در اطراف چراغ ها، پائین افتادن پلک ها و بزرگ شدن غیرعادی چشم، سوزش و آبریزش از عوارض جانبی دارو می باشد.

موارد منع مصرف

این دارو در بیماری های قارچی چشم و گوش، التهاب سطحی حاد قرنیه ناشی از تبخال، سوراخ شدن پرده گوش، سل چشمی یا گوشی و بیماری ویروسی در مرحله عفونی حاد نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: مبتلایان به آب مروارید، گلوکوم مزمن با زاویه باز یا سابقه آن، التهاب گوش میانی (به خصوص در کودکان) و سایر عفونت های قرنیه و ملتحمه چشم یا گوش
  2. کاربرد مکرر یا شدید کورتیکواستروئیدهای چشمی ممکن است بهبودی قرنیه را به تعویق بیاندازد.
  3. مصرف طولانی یا نابجای کورتیکوستروئیدهای موضعی ممکن است به گلوکوم یا آب مروارید استروئیدی نزد افراد مستعد منجر شود.
نکات قابل توصیه

اگر پس از 5 - 7 روز بهبودی حاصل نشد و یا وضعیت چشم یا گوش بدتر شد، باید به پزشک مراجعه شود.

مقدار مصرف

1 - 2 قطره 2 - 4 بار در روز در ملتحمه چکانده می شود. در بیماری های شدید، درمان با 1 - 2 قطره هر یک ساعت شروع شده و به تدریج در صورت تخفیف التهاب مقدار مصرف دارو کاهش می یابد.

فرم های دارویی

Ophthalmic Solution: 1%