پریماکین

موارد مصرف

این دارو به عنوان داروی کمکی در درمان مالاریا ناشی از پلاسمودیوم ویواکس و پلاسمودیوم اوال بعد از درمان با کلروکین، به منظور ریشه کنی مراحل کبدی بیماری مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو موجب نابودی انگل در کبد می شود و به این ترتیب مانع بازگشت بیماری می گردد.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب می شود. غلظت سرمی دارو 2 - 3 ساعت پس از مصرف به اوج خود می رسد و نیمه عمر این دارو، به طور متوسط  3 - 6 ساعت می باشند. این دارو طی 24 ساعت از طریق ادرار دفع می شود.

عوارض جانبی

تهوع، استفراغ، دردشکم، به ندرت متهموگلوبینمی، کم خونی همولیتیک به ویژه در بیماران مبتلا به کمبود G6PD با مصرف این دارو گزارش شده است.

هشدارها

این دارو در موارد کمبود G6PD ، بیماری های سیستمیک همراه با کاهش گرانولوسیت های خون (مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز ) باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

تداخل های دارویی

کیناکرین سطح سرمی و سمیت پریماکین را افزایش می دهد.

نکات قابل توصیه
  1. در صورت بروز تحریک گوارشی می توان دارو را همراه با غذا یا داروهای آنتی اسید مصرف نمود.
  2. قبل از تجویز پریماکین بهتر است وضعیت بیمار از نظر کمبود G6PD بررسی و مقدار مصرف دارو تنظیم شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

برای ریشه کنی مالاریای ناشی از پلاسمودیوم ویواکس و پلاسمودیوم اوال، پس از درمان با کلروکین، پریماکین به مقدار 15 mg/day برای 14 - 21 روز مصرف می شود و ممکن است یک دوره  21روزه دیگر نیز برای گونه های مقاوم از این دو نوع پلاسمودیوم به آن اضافه شود. مقدار مصرف دارو در بیماران مبتلا به کمبود G6PD برای بزرگسالان 30 میلی گرم یکبار در هفته برای 8 هفته است و کمترین عارضه را در بردارد. برای پیشگیری از ابتلا به مالاریای فالسیپارم مصرف مقدار  30 - 45 میلی گرم بصورت دوز واحد پیشنهاد شده است.

کودکان:

برای ریشه کنی مالاریای ناشی از پلاسمودیوم اوال دوره درمان مانند بزرگسالان است، ولی مقدار مصرف0.25 mg/kg/day  می باشد. در کودکان مبتلا به کمبود G6PD مقدار مصرف  0.5 - 0.75  میلی گرم یکبار در هفته برای 8 هفته است و کمترین عارضه را در بردارد.

فرم های دارویی

Tablet: 7.5 mg, 15 mg (as Phosphate)