پریمیدون

موارد مصرف

این در درمان حملات تشنجی جنرالیزه تونیک - کلونیک (صرع بزرگ)، میوکلونیک شبانه، حملات تشنجی پارشیال پیچیده (سایکوموتور) و ساده پارشیال (کورتیکال فوکال) مصرف می شود.

مکانیسم اثر

اگرچه پریمیدون در بدن به فنوباربیتال و فنیل اتیل مالونامید تبدیل می شود، اما مکانیسم اصلی اثر پریمیدون احتمالاً مربوط به خود پریمیدون می باشد.

فارماکوکینتیک

این دارو جذب خوراکی کامل و سریعی دارد. در کبد به فنوباربیتال تبدیل می شود. فراهمی زیستی دارو 90 - 100% است. نیمه عمر این دارو 3 - 23  ساعت می باشد. دفع دارو و متابولیت های آن از طریق کلیه می باشد.

عوارض جانبی

خواب آلودگی، عدم تعادل، تهوع، اختلالات بینایی و بثورات جلدی، بخصوص در شروع درمان بروز می کند و معمولاً با ادامه درمان برگشت پذیر هستند. سایر عوارض دارو شامل افسردگی، تحریک پذیری، بیقراری و اغتشاش شعور در سالمندان،هیجانات و فعالیت زیاد و غیرعادی در کودکان وآنمی مگالوبلاستیک هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در پورفیری یا سابقه ابتلابه آن نباید مصرف شود.

هشدارها

در صورت وجود اختلال عملکرد کبد یا کلیه و بیماری تنفسی مانند آسم یا آمفیزم باید با احتیاط فراوان تجویز شود.

تداخل های دارویی
  • این دارو غالباً غلظت پلاسمایی کاربامازپین، کلونازپام، فنی توئین و والپروات و در مواردی اتوسوکسیمید را کاهش می دهد.
  • این دارو موجب افزایش متابولیسم وارفارین، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ، دیگوکسین، کورتیکوستروئید ها، سیکلوسپورین، داروهای ضد بارداری خوراکی و تئوفیلین شده و در نتیجه اثرات این داروها را کاهش می دهد.
  • گاهی اوقات نیز غلظت پلاسمایی اتوسوکسیمید و پریمیدون را کم می کند.
  • اسید استیل سالیسیلیک، داروهای ضد باکتریایی شامل کلرامفنیکل، سیکلوسرین، ایزونیازید، کوتریموکسازول و مترونیدازول و نیزفلوکستین، دیلتیازم، نیفدیپین و سایمتیدین غلظت پلاسمایی فنی توئین را زیاد می کنند.
  • این دارو متابولیسم وارفارین را کاهش می دهد.
  • داروهای ضد افسردگی و ضد جنون با کاهش آستانه تشنج، با اثر ضد تشنجی این دارو مقابله می کنند.
  • فنی توئین غلظت پلاسمایی داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را کاهش می دهد.
  • متابولیسم سیکلوسپورین توسط فنی توئین سریع شده و در نتیجه غلظت پلاسمایی آن کاهش می یابد.
  • فنی توئین متابولیسم داروهای ضد بارداری خوراکی را افزایش و در نتیجه اثر آنها را کاهش می دهد.
  • متابولیسم فنی توئین در صورت مصرف همزمان با فلوکونازول، ایتراکونازول، کتوکونازول و میکونازول کاهش می یابد و در نتیجه غلظت پلاسمایی آن افزایش می یابد.
نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. قطع مصرف این دارو باید بتدریج و طی چند ماه انجام شود.
  2. در طول مصرف این دارو، از مصرف داروهای حاوی الکل و سایر داروهای مضعفCNS  باید خودداری شود.
  3. هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود.
  4. هنگام برخاستن ناگهانی از حالت نشسته یا خوابیده، باید احتیاط نمود.
  5. دوره درمان با دارو باید کامل شود.
  6. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه تا زمان مصرف نوبت بعدی کمتر از یکساعت باقی مانده باشد. از دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی نیز باید خودداری شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضد تشنج، ابتدا 100 mg/day یا 125 mg/day  هنگام خواب برای سه روز اول و سپس 100 یا 125 میلی گرم دو بار در روز برای روزهای چهارم تا ششم، سپس 100 یا 125 میلی گرم سه بار در روز برای روزهای هفتم تا نهم مصرف می شود. در روز دهم، مقدار نگهدارنده 250 میلی گرم سه بار در روز مصرف می گردد.

کودکان:

به عنوان ضد تشنج، در کودکان تا سن 8 سال، ابتدا 50 میلی گرم هنگام خواب برای سه روز اول و سپس 50 میلی گرم دو بار در روز برای روزهای چهارم تا ششم وسپس 100 میلی گرم دو بار در روز برای روزهای هفتم تا نهم مصرف می شود. در روز دهم، 125 - 250 میلی گرم سه بار در روز برحسب نیاز و تحمل بیمار مصرف می گردد.

فرم های دارویی

Suspension: 250 mg/5 ml

Tablet: 250 mg

Liqiud: 125 mg/5 ml