پروستاگلاندین E2

موارد مصرف

این دارو برای خاتمه بارداری، سقط فراموش شده، مول هیدانتی دیفرم و مرگ جنین در رحم مصرف می شود. پروستاگلاندین E2 (دینوپروستون)، معمولا از راه واژن مصرف می شود. این دارو از راه وریدی یا خارج آمنیوتیک یا نیز مصرف می گردد، ولی مصرف از راه وریدی با شیوع بسیار زیاد عوارض جانبی همراه می باشد. این راه مصرف معمولا برای سقط فراموش شده ومول هیدانتی دیفرم بکار می رود. جهت القاء زایمان، از این دارو برای نرم کردن و گشاد کردن گردن رحم قبل از پارگی غشاء و در نهایت القاء زایمان بکار می رود.

مکانیسم اثر

پروستاگلاندین E2 (دینوپروستون)، یک پروستاگلاندین از گروه E است که بر روی عضله صاف اثرمی کند. ماده آندوژن، پروستاگلاندین E2 نامیده می شود و به سرعت در بدن متابولیزه می شود. این دارو در هرمرحله از بارداری، سبب القاء انقباض شده و همچنین گزارش شده است که دارای اثرات گشاد کنندگی عروق و برونش نیز می شود.

عوارض جانبی

شیوع و شدت عوارض جانبی به مقدار و تا حدی به راه مصرف دارو بستگی دارد، بگونه ای که در صورت تزریق وریدی دارو، شیوع عوارض جانبی بسیار زیاد می باشد. تهوع، استفراغ، اسهال و درد شکم عوارضی است که با مصرف دارو از تمام راه ها مشاهده می شود. درد پشت، بثورات جلدی، برافروختگی، سردرد، سرگیجه و کاهش فشار خون و کلاپس ناگهانی قلبی عروقی و افزایش فشار خون، تحریک موضعی بافت و قرمزی و افزایش تعداد گویچه های سفید خون با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف
  1. این دارو در بیمارانی که مصرف داروهای اکسی توسیک در آنها منع مصرف دارد یا در بیماران با سابقه ابتلای به بیماری های التهابی لگن و در بیماران مبتلا به بیماریهای کلیوی و کبدی نباید مصرف شود.
  2. این دارو نباید از راه عضله رحم مصرف شود، زیرا احتمال ایست قلبی در بیماران بشدت مریض وجود دارد.
  3. این دارو در بیماران مبتلا به التهاب گردن رحم یاعفونت واژن، نباید از راه خارج آمنیوتیک مصرف شود.
  4. فراورده های واژنی این دارو نباید جهت القاء زایمان، در صورت پارگی غشاء، مصرف شوند.
  5. این دارو نباید برای خاتمه زایمان در بیماران مبتلا به عفونت لگن مصرف شود.
  6. مصرف مداوم بیش از 2 روز از این دارو توصیه نمی شود.
هشدارها
  1. استفاده همزمان از این دارو و اکسی توسین باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
  2. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: بیماران مبتلا به گلوکوم یا افزایش فشار داخل کره چشم، آسم یا سابقه ابتلای به آن، صرع یا سابقه ابتلای به آن، نارسایی کبدی و کلیوی و بیماریهای قلبی عروقی.
  3. جهت القاء زایمان، رابطه سفالوپلویک باید به دقت قبل از مصرف دارو ارزیابی شود.
  4. فعالیت رحم، وضعیت جنین و پیشرفت میزان گشادشدن گردن رحم باید به دقت بررسی شود.
  1. در بیماران با سابقه انقباضات هیپرتونیک یا تتانیک رحم، فعالیت رحم و وضعیت جنین باید بطور مداوم در طول زایمان بررسی شود. زمانی که انقباضات عضله رحم پیوسته باشد، احتمال پارگی رحم باید در نظر گرفته شود.
  1. ژل واژینال این دارو نباید در کانال گردن رحم بکار رود.
تداخل های دارویی

اثرات اکسی توسین در صورت مصرف همزمان با این دارو افزایش می یابد.

مقدار مصرف

به منظور نرم کردن و گشاد کردن گردن رحم قبل از القاء زایمان، 500 میکروگرم از دارو بصورت ژل سرویکال مصرف می شود. این مقدار ممکن است پس از 6 ساعت، در صورت عدم دریافت پاسخ مناسب به مقدار مصرف اولیه، تکرار شود. در بعضی از موارد، مصرف دارو برای نوبت سوم نیز تکرار می شود. حداکثر مقدار مصرف تجمعی دارو در 24 ساعت نباید از 1.5 میلی گرم بیشتر شود.

برای القاء زایمان، ابتدا 1 میلی گرم از ژل واژینال و سپس در صورت نیاز 1 یا 2 میلی گرم پس از 6 ساعت مصرف می شود. حداکثر مقدار مصرف تجمعی نباید از 3 میلی گرم بیشتر شود.

برای القاء زایمان از راه وریدی، 250 نانوگرم در دقیقه از محلول حاوی 1.5 میکروگرم در هر میلی لیتر به مدت 30 دقیقه انفوزیون می شود. مقدار مصرف دارو سپس براساس پاسخ بیمار تنظیم می گردد. در مرگ جنین، مقادیر زیاد از این دارو ممکن است مورد نیاز باشد و برای این منظور، دارو با سرعت 500 نانوگرم در دقیقه انفوزیون شده و مقدار آن در فواصل حداقل یکساعت ممکن است افزایش یابد.

برای خاتمه زایمان و سقط فراموش شده یا مول هیدانتی دیفرم، محلول حاوی 5 میکروگرم در هر میلی لیتر با سرعت 2.5 میکروگرم در دقیقه به مدت 30 دقیقه انفوزیون می شود. سرعت انفوزیون ممکن است ثابت بوده یا به میزان 5 میکروگرم در هر دقیقه افزایش یابد. این سرعت باید حداقل به مدت 4 ساعت قبل از هر گونه افزایش باقی بماند.  قرص واژینال این دارو در 3 - 4 نوبت مصرف می شود.

فرم های دارویی

Vaginal Gel

Injection: 5 mg/0.5 mL

Vaginal Tablet: 3 mg