پروتامین

موارد مصرف

پروتامین بعنوان درمان در مواردی که هپارین با مقادیر بیش از حد مصرف گردد و منجر به خونریزی شود، بکار می رود. این دارو همچنین متعاقب جراحی قلب یا شریان یا انجام دیالیز، برای خنثی نمودن اثر هپارین مصرف می شود.

مکانیسم اثر

اثر پروتامین با هپارین ترکیب می شود و یک کمپلکس پایدار ایجاد می کند و در نتیجه هپارین بی اثر می گردد.

فارماکوکینتیک

اثر پروتامین طی 5 دقیقه شروع می شود و تا دو ساعت طول می کشد. طول مدت اثر پروتامین به دمای بدن بستگی دارد.

عوارض جانبی

عوارض شایع عبارتنداز تهوع، استفراغ، خستگی، برافروختگی، ضربان آهسته غیرعادی قلب، اشکال در تنفس، کاهش غیرعادی و ناگهانی فشارخون و واکنش های حساسیتی.

هشدارها

در صورت وجود سابقه حساسیت به پروتامین، باید با احتیاط مصرف شود.

نکات قابل توصیه

پروتامین با بعضی ازآنتی بیوتیک های تزریقی، از جمله سفالوسپورین ها و پنی سیلین ها ناسازگاری دارد.

مقدار مصرف

یک میلی گرم پروتامین برای خنثی نمودن 100 واحد هپارین سدیم بصورت تزریق وریدی کفایت می کند. مشروط بر اینکه این دارو در فاصله 15 دقیقه از هپارین مصرف شده باشد. اگر مدت زمان بیشتری از تجویز هپارین گذشته باشد، از آنجا که هپارین سریع دفع می شود، مقدار کمتری پروتامین مورد نیاز می باشد. مقدار مصرف پروتامین را برحسب نتایج آزمون انعقادی خون نیز می توان تعیین کرد. حداکثر مقدار مصرف پروتامین 50 mg  می باشد.

فرم های دارویی

Injection: 1000 UAH/ml