پسودوافدرین

موارد مصرف

پسودوافدرین یک ترکیب ضد احتقان است که در درمان احتقان بینی یا سینوس ها، مجرای شیپور استاش، التهاب حاد شیپور استاش، التهاب سروزی گوش میانی ، رینیت وازوموتور و اختلال عملکرد گوش میانی بدلیل تغییرات فشار جو، استفاده می شود.

مکانیسم اثر

پسودوافدرین یا تاثیر بر گیرنده های آلفا آدرنرژیک در مخاط دستگاه تنفسی، موجب تنگ شدن عروق و کاهش تورم مخاط بینی می گردد و در حقیقت مجاری تنفسی بینی بازتر می شوند. دارو می تواند موجب افزایش تخلیه ترشحات سینوس ها و باز شدن شیپور استاش مسدود شده، گردد.

فارماکوکینتیک

پسودوافدرین به طور ناقص در کبد متابولیزه شده و شروع اثر آن پس از 15 - 30 دقیقه می باشد که طی 30 - 60 دقیقه به حداکثر می رسد. طول اثر دارو حدود 3 - 4 ساعت می باشد. دفع دارو از طریق کلیه ها صورت گرفته و در حدود 55 - 75 درصد مقدار مصرفی به صورت تغییر نیافته دفع می شود. سرعت دفع در ادرار اسیدی افزایش می یابد.

عوارض جانبی

 تشنج، ایجاد توهم، ضربان نامنظم قلب، بروز اشکال در به خواب رفتن از عوارض جانبی دارو هستند.

هشدارها
  1. در مواردی چون بیماری های قلبی عروقی از جمله بیماری های ایسکمیک قلبی یا بیماری های حاد شریان کرونر، زیادی فشار خون ، دیابت، گلوکوم، پرکاری تیروئید و بزرگ شدن پروستات، باید با احتیاط فراوان تجویز شود.
  2. از آنجا که اغلب سالمندان به بزرگی پروستات مبتلا هستند، لذا مقدار مصرف دارو در این افراد بایستی تنظیم گردد.
  3. پسودوافدرین را نباید همزمان با ترکیبات مهار کننده مونوآمین اکسیداز (MAO) تجویز نمود و در صورت نیاز، حداقل 2 هفته پس از قطع این ترکیبات باید تجویز گردد.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان ترکیبات مسدد گیرنده بتا آدرنرژیک با پسودوافدرین موجب مهار اثرات درمانی دو گروه دارویی می گردد.
  • انسداد گیرنده بتا ممکن است موجب افزایش فعالیت ناخواسته گیرنده آلفا و در نتیجه خطر بروز زیادی فشار خون، برادی کاردی بیش از حد و احتمالاً وقفه قلبی گردد.
  • مهار کننده های آنزیم مونوآمین اکسیداز (MAO) نیز چنانچه توام با پسودوافدرین تجویز شوند، موجب تقویت و تشدید آثار تحریک قلبی و اثر تنگ کننده عروقی پسودوافدرین می گردند. در نتیجه احتمال بروز سردرد، آریتمی قلبی، استفراغ و زیادی فشار خون حاد یا ناگهانی وجود دارد.
نکات قابل توصیه
  1. برای جلوگیری از بیخوابی، دارو با فاصله چند ساعت قبل از خواب مصرف شود.
  2. در صورت وجود تب یا عدم بهبود بیماری، طی 7 روز پس از مصرف، به پزشک مراجعه گردد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به منظور رفع احتقان بینی، 60 میلی گرم هر 4 - 6 ساعت یکبار تجویز می شود. حداکثر میزان240 mg/day است.

 

مصرف کودکان:

در کودکان 2 - 6 سال 15 میلی گرم هر 4 - 6 ساعت و در کودکان 6 - 12 سال 30 میلی گرم هر 4 - 6 ساعت مصرف می شود. در نوزادان 12 - 23 ماهه، 11.25 میلی گرم (حداکثر 45 میلی گرم در روز) و در نوزادان 4 - 12 ماهه، 7.5 میلی گرم هر 4 - 6 ساعت (حداکثر 30 mg) مصرف می شود.

فرم های دارویی

Syrup: 30 mg/5 ml

Tablet: 30 mg