پیرازینامید

موارد مصرف

پیرازینامید همراه با سایر داروهای ضد سل در درمان این بیماری مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این آنتی بیوتیک بسته به غلظت و حساسیت ارگانیسم، باکتریواستاتیک یا باکتریسید می باشد. مکانیسم اثر این دارو بخوبی شناخته نشده است.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی بخوبی جذب می شود و پس از جذب در اغلب بافت ها و مایعات بدن منتشر می شود. پیرازینامید در کبد به متابولیت فعال خود، هیدرولیز می شود. غلظت سرمی دارو 1 - 2 ساعت و غلظت سرمی متابولیت آن 4 - 5 ساعت پس از مصرف به اوج خود می رسد. نیمه عمر دارو 9.5 ساعت و نیمه عمرمتابولیت آن 12 ساعت است که در صورت نارسایی مزمن کلیه به ترتیب تا 26 و 22 ساعت ممکن است افزایش یابند. دفع این دارو کلیوی است.

عوارض جانبی

تب، بی اشتهایی، بزرگ شدن کبد، یرقان و نارسایی کبد، عوارض مهم این دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت وجود آسیب کبدی، نقرس حاد و پورفیری نباید مصرف شود.

هشدارها

در صورت وجود عیب کار کبد، عیب کا ر کلیه، دیابت و نقرس، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود. پیگیری کار کبد در طول درمان با این دارو توصیه می شود.

نکات قابل توصیه

بیمار یا اطرافیان وی را باید از نظر تشخیص علایم اختلال کبدی آگاه ساخت و به بیمار یادآور شد که در صورت بروز علایم این اختلال از جمله تهوع مداوم، استفراغ، بیحالی و یرقان، فوراً مصرف دارو را قطع و به پزشک مراجعه کند.

مقدار مصرف

مقدار مصرف این دارو در درمان سل در بخش کلیات داروهای ضد سل ذکرشده است.

فرم های دارویی

Tablet: 500 mg