پیریدوستیگمین

موارد مصرف

پیریدوستیگمین در درمان بیماری میاستنی گراو به کار برده می شود.

مکانیسم اثر

این دارو از هیدرولیز استیل کولین به وسیله استیل کولین استراز جلوگیری می کند و در نتیجه انتقال تکانه های عصبی از محل اتصال عصب - عضله را تسهیل می نماید.

فارماکوکینتیک

جذب این دارو از مجرای گوارش اندک است. در کبد و پلاسما متابولیزه می شود و از راه کلیه دفع می گردد.

عوارض جانبی

از عوارض شایع این دارو می توان اسهال، تهوع یا استفراغ، کرامپ یا درد معده، افزایش غیرعادی تعریق و ترشح بزاق را نام برد.

هشدارها
  1. این دارو در صورت وجود انسداد مکانیکی روده یا مجاری ادرار و نیز عفونت مجرای ادرار، با احتیاط فراو ان تجویز شود.
  2. به دلیل ایجاد مشکلات تنفسی از مصرف این دارو پس از اعمال جراحی خودداری شود.
  3. پیریدوستیگمین در شیر ترشح می شود.
تداخل های دارویی
  • آمینوگلیکوزیدها، داروهای  بیهوش کننده استنشاقی هیدروکربنه و بیحس کننده های موضعی ممکن است مانع اثر این دارو گردند.
  • این دارو می تواند متابولیسم بیحس کننده های موضعی استری را کاهش دهد.
نکات قابل توصیه

مصرف دارو با غذا یا شیر احتمال بروز عوارض جانبی را کاهش می دهد.

مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضدمیاستنی، برای شروع 30 – 60 میلی گرم هر 3 - 4 ساعت مصرف می شود. به عنوان مقدار  متوسط نگهدارنده 0.06 - 1.5 g/day (به طور متوسط (0.6 g/day مصرف می شود.

کودکان:

مقدار 7 mg/kg/day یا 200 mg/m2/day در پنج یا شش مقدار منقسم مصرف می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 10 mg, 60 mg