ایمنوگلوبولین هاری

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی ایمنوگلوبولین ها ضروری است.

 

این فرآورده برای ایجاد ایمنی انتقالی برعلیه بیماری هاری همراه با واکسن هاری در درمان بعد از تماس مورد استفاده قرار می گیرد.

مکانیسم اثر

این فرآورده حاوی ایمنوگلوبولین های انسانی (عمدتاً IgG) می باشد که از پلاسمای افراد مصون شده برعلیه بیماری هاری بدست می آید و دارای پادتن های اختصاصی برعلیه ویروس های هاری می باشد.

فارماکوکینتیک

از 24 ساعت بعد از تزریق سطوح پادتن انتقالی قابل تشخیص خواهد بود و برای 21 روز در سطح مطلوب باقی خواهد ماند.

عوارض جانبی

درد و سفتی در محل تزریق، تب، کهیر و انژیوادم از عوارض جانبی عمده این فرآورده می باشند.

موارد منع مصرف

در صورت واکسیناسیون موفقیت آمیز قبل از تماس و برای بیماران مبتلا به نقص منفرد IgA نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. برای افراد با سابقه واکنش های حساسیتی سیستمیک به علت تجویز ایمنوگلوبولین های انسانی، این فرآورده باید با احتیاط مصرف شود. اپی نفرین باید در دسترس باشد.
  2. هنگام تزریق این دارو، احتمال انتقال بیماری های ویروسی وجود دارد.
تداخل های دارویی

بدلیل تداخل اثر با واکسن های ویروسی، تا سه ماه بعد از تزریق ایمنوگلوبولین ضد هاری، از تجویز واکسن های ویروسی امتناع شود. همچنین در صورت مصرف همزمان واکسن هاری، باید از تکرار تزریق ایمنوگلوبولین خودداری شود.

نکات قابل توصیه
  1. برای افراد مبتلا به نوعی خاص از کمبود IgA، کمبود پلاکت ها و اختلالات انعقادی باید با احتیاط از این فرآورده استفاده کرد.
  2. از راه داخل وریدی نباید تزریق شود.
  3. این فرآورده باید در دمای بین 2 - 8 درجه سانتیگراد و دور از نور نگهداری شود. از انجماد فرآورده جلوگیری شود و در صورت انجماد آن را باید دور ریخت.
مقدار مصرف

هر چه سریعتر بعد از تماس، ایمنوگلوبولین ضد هاری، (20 IU/Kg یا 0.133 ml/kg، نیمی از مقدار مورد نیاز را باید در محل گزش پخش کرد و باقیمانده را در عضله سرینی تزریق کرد) باید تجویز شود.

فرم های دارویی

 Injection