واکسن هاری

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی واکسن ها ضروری است.

 

واکسن هاری برای ایجاد ایمنی فعال برعلیه بیماری هاری مصرف می شوند.

مکانیسم اثر

این واکسن سوسپانسیونی از ویروس های غیر فعال هاری است. ویروس ها از سویه  Wister – rabies PM/WI 38-1503-3 M ویروس هاری در کشت سلول های دیپلوئید انسانی بدست می آید.

 

ایمنی زائی: با تزریق این واکسن، پادتن های ضد هاری در100% افراد واکسینه شده تولید خواهد شد. همچنین اثبات شده است که این واکسن در صورت تزریق بعد از گاز گرفتگی می تواند مصونیت کامل ایجاد نماید.

عوارض جانبی

واکنش های موضعی این واکسن در محل تزریق مثل قرمزی، تورم، خارش و درد موقت (20% موارد) که قابل درمان با ضد دردها می باشند. واکنش های ملایم سیستمیک آن عبارتند از سر درد، تهوع، دل درد، درد عضلانی و سرگیجه. همچنین احتمال بروز واکنش های حاد سیستمیک (آنافیلاکتیک یا فلج عصبی) نیز وجود دارد.

موارد منع مصرف

برای درمان بعد از تماس هیچگونه مورد خاصی برای منع مصرف وجود ندارد، زیرا هاری بدون استثنا کشنده است. برای واکسیناسیون قبل از تماس تنها مورد منع مصرف وجود بیماری های پیش رونده همراه با تب می باشد.

هشدارها
  1. در افرادی که نوبت های یاد آوری واکسن هاری را دریافت می کنند، احتمال بروز واکنش های شبه کمپلکس ایمنی (6% موارد) وجود دارد. این واکنش که 2 - 21 روز بعد از تزریق نوبت یاد آوری شروع می شود با کهیر عمومی، درد مفاصل، آرتریت، ادم عروقی، تهوع، استفراغ، تب و ناخوشی همراه است. این واکنش تهدید کننده حیات نیست.
  2. در مورد بیماران مبتلا به بیماری حاد، واکسیناسیون قبل از تماس باید تا بهبودی کامل بیمار به تاخیر افتد.
  3. از تزریق واکسن به بیماران مبتلا به هاری باید خودداری کرد.
تداخل های دارویی

در صورت استفاده از داروهای کاهنده سیستم ایمنی همزمان با این واکسن در پیشگیری بعد از تماس، سطوح پادتن های ضد هاری باید حتماً اندازه گیری شود.

نکات قابل توصیه
  1. واکسیناسیون قبل از تماس برای افراد دارای نقص سیستم ایمنی توصیه نمی شود.
  2. واکسن را در محل خشک و در دمای 2 - 8 درجه سانتیگراد پایداراست. باید از انجماد واکسن جلوگیری کرد. واکسن فقط با محلول رقیق کننده همراه واکسن رقیق شود. سپس ویال واکسن را باید به آرامی چرخاند، تا واکسن به طور کامل حل شود. بعد تمامی محتوی واکسن را باید با سرنگ خارج و تزریق کرد. بعد از آماده سازی، واکسن فوراً باید استفاده شود.
  3. از راه داخل جلدی یا داخل عضلانی ترجیحاً در عضله دلتوئید برای بزرگسالان و کودکان عضله ران برای خردسالان توصیه شده است. اگر در عضله سرینی تزریق شود، احتمال عدم موفقیت وجود دارد. در اطراف عروق خونی و اعصاب، این واکسن نباید تزریق شود. بعد از آسپیراسیون اگر خون یا مایع مشکوکی به داخل سرنگ وارد شد، تزریق نباید انجام شود. در این صورت محتویات سرنگ را باید دور ریخت و با استفاده از یک واکسن جدید و در محلی متفاوت واکسن را تزریق کرد.
مقدار مصرف

پیشگیری قبل از تماس:

در روز 0 ، 7، روز 21 یا 28 و بعد از آن براساس میزان پادتن هر 2 - 3 سال یک بار باید مقدار یک میلی لیتر واکسن را داخل عضلانی یا 0.1 میلی لیتر داخل جلدی تزریق کرد. (رقیق سازی برای تزریق داخل عضلانی و داخل جلدی متفاوت است. برای تزریق داخل عضلانی یک میلی لیتر و برای تزریق داخل جلدی 0.1 میلی لیتر از آب استریل برای تزریق به پودر واکسن افزوده شود). نوبت یادآوری را در صورتی باید تزریق کرد که فرد در تماس مداوم با ویروس باشد و سطح آنتی بادی او زیر 0.5IU/ml باشد.

 

پیشگیری بعد از تماس:

هر چه سریعتر بعد از تماس، ایمنوگلوبولین ضد هاری (20 IU/kg  انسانی یا 40 IU/kg  اسبی نیمی از مقدار مورد نیاز را باید در محل گزش نشت داد و باقیمانده را در عضله سرینی تزریق کرد) باید تجویز شود. قبل از تزریق ایمنوگلوبولین اسبی باید آزمون جلدی انجام شود.

در صورتی که فرد قبلاً واکسینه شده، اگر یکسال از آخرین تزریق واکسن نمی گذرد یک تزریق یادآوری در روز 0 باید انجام شود. اگر بیش از یک سال از آخرین تزریق واکسن می گذرد، سه نوبت در روزهای 3 ، 0 و 7 تزریق شود و نیازی به تزریق ایمنوگلوبولین ضد هاری نیست.

در صورتی که فرد قبلاً واکسینه نشده، بعد از تماس باید در روزهای 0، 7، 14 و 90 مقدار 1 میلی لیتر واکسن را داخل عضلانی تزریق کرد. واکسیناسیون باید هر چه سریعتر بعد از تماس انجام شود و در صورت اثبات عدم وجود خطر می توان واکسیناسیون را قطع نمود.

 

 نوبت یادآوری:

برای موارد خطر مداوم ابتلا، براساس میزان پادتن هر 3 سال مقدار یک میلی لیتر از واکسن باید داخل عضلانی تزریق شود.

فرم های دارویی

Injection