واکسن هاری

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی واکسن ها ضروری است.

 

واکسن هاری برای ایجاد ایمنی فعال برعلیه بیماری هاری مصرف می شوند.

مکانیسم اثر

این واکسن یک سوسپانسیون استریل حاوی ویروس های غیرفعال هاری است. ویروس ها از کشت سلولی سویه Wister – rabies PM/WI 38-1503-3 M ویروس هاری در کشت سلول مداوم Vero تهیه می شوند.

ایمنی زائی: با تزریق این واکسن، پادتن های ضد هاری در بیش از 97% افراد واکسینه شده تولید خواهد شد. این پادتن ها در روز هفتم ظاهر شده و در روز 30 - 60 به حداکثر مقدار خود می رسد.

عوارض جانبی

درد موقت، قرمزی و تورم در ناحیه تزریق (65 – 70% موارد) سردرد، سرگیجه، تهوع، تب ملایم، لنفاد نوپاتی، درد عضلانی، سردرد، ناخوشی و خستگی از عوارض جانبی عمده این واکسن هستند.

موارد منع مصرف

برای درمان بعد از تماس هیچگونه مورد خاصی برای منع مصرف وجود ندارد، زیرا هاری بدون استثنا کشنده است. برای واکسیناسیون قبل از تماس تنها مورد منع مصرف وجود بیماری های پیشرونده همراه با واکنش های آلرژیک تهدید کننده حیات می باشد.

هشدارها
  1. در مورد بیماران مبتلا به بیماری حاد، واکسیناسیون قبل از تماس باید بهبودی کامل بیمار به تاخیر افتد.
  2. از تزریق واکسن به بیماران مبتلا به هاری باید خودداری کرد.
تداخل های دارویی

در صورت استفاده از داروهای کاهنده سیستم ایمنی همزمان با این واکسن در پیشگیری بعد از تماس، سطوح پادتن های ضد هاری باید حتماً اندازه گیری شود. مصرف طولانی مدت کلروکین و سایر داروهای مشابه ضد مالاریا باعث کاهش پاسخ ایمنی نسبت به واکسن می شوند.

نکات قابل توصیه
  1. این واکسن فقط باید از راه داخل عضلانی (برای بزرگسالان در عضله دلتوئید و برای کودکان در عضله ران) تزریق شود. اگر در عضله سرینی تزریق شود احتمال عدم موفقیت وجود دارد.
  2. واکسیناسیون قبل از تماس برای افراد دارای نقص سیستم ایمنی توصیه نمی شود.
  3. واکسن را در محل خشک و در دمای 2 - 8 درجه سانتیگراد پایدار است. باید از انجماد واکسن جلوگیری شود و در صورت انجماد از مصرف واکسن خودداری کرد.  برای آماده سازی فقط از محلول همراه واکسن استفاده شود. واکسن آماده شده باید فوراً مصرف شود و سرنگ آن را باید از بین برد.
مقدار مصرف

هر ویال واکسن Vero حاوی مقدار کافی برای یک نوبت تزریق می باشد.

 

پیشگیری قبل از تماس:

در بزرگسالان و کودکان واکسن باید در روز 28 ،7 ،0 و بعد از آن براساس میزان پادتن هر 2 - 3 سال واکسن باید داخل عضلانی تزریق شود. برای نوبت یادآوری نیز هر 3 سال یک بار باید واکسن را تزریق کرد.

 

پیشگیری بعد از تماس:

هر چه سریعتر بعد از تماس، ایمنوگلوبولین ضدهاری (20 IU/kg  انسانی یا40 IU/kg  اسبی) (نیمی از مقدار مورد نیاز را باید در محل گزش نشت داد و باقیمانده باید در عضله سرینی تزریق کرد) باید تجویز شود. قبل از تزریق ایمنوگلوبولین اسبی باید آزمون جلدی انجام شود. در صورتی که فرد قبلاً واکسینه شده، اگر یکسال از آخرین تزریق واکسن نمی گذرد یک تزریق یادآوری در روز 0 باید انجام شود. اگر بیش از یک سال از آخرین تزریق واکسن می گذرد، سه نوبت در روزهای 3 ، 0 و 7 تزریق شود و نیازی به تزریق ایمنوگلوبولین ضد هاری نیست. در صورتی که فرد قبلاً واکسینه نشده، بعد از تماس باید در روزهای 30 ،14 ،7 ،3 ،0 واکسن را باید داخل عضلانی تزریق کرد. نوبت تزریق در روز 90 اختیاری می باشد. واکسیناسیون باید هر چه سریعتر بعد از تماس انجام شود و در صورت اثبات عدم وجود خطر می توان واکسیناسیون را قطع نمود.

 

نوبت یادآوری:

برای موارد خطر مداوم ابتلا، براساس میزان پادتن هر 3 سال باید واکسن تزریق شود.

فرم های دارویی

 Injection