رمی فنتانیل

موارد مصرف

این دارو به عنوان عامل کمکی برای القا و حفظ بیهوشی عمومی در اعمال جراحی و بعنوان عامل ضد درد در مراقبت های بیهوشی بلافاصله بعد از عمل جراحی بکار می رود. همچنین از این دارو در بیحسی های موضعی و ناحیه ای در شرایط تحت کنترل استفاده می شود.

فارماکوکینتیک

نیمه عمر دارو 2 - 10 دقیقه است. شروع اثر دارو یک دقیقه و طول مدت اثر آن 5 - 10 دقیقه بعد از قطع انفوزیون داخل وریدی می باشد.

عوارض جانبی

افت فشار خون، سفتی عضلات، کاهش ضربان قلب، بیقراری، تنگی نفس، افزایش فشار خون، درد بعد از عمل جراحی، خارش، تضعیف تنفسی، تهوع، سردرد، لرزو استفراغ عوارض جانبی این دارو محسوب می شوند.

موارد منع مصرف

در صورت سابقه حساسیت یا واکنش های آلرژیک به آلفنتانیل، فنتانیل، رمی فنتانیل، سوفنتانیل نباید این دارو را مصرف کرد.

هشدارها
  1. رمی فنتانیل را نباید از طریق اپی دورال یا زیرعنکبوتیه تزریق نمود، زیرا گلیسین موجود در آن باعث سمیت عصبی می شود.
  2. این فرآورده را نباید به تنهایی برای القا بیهوشی بکار برد، زیرا علاوه بر عدم تامین کافی بیهوشی، ممکن است همراه با تنگی نفس، سفتی عضلات و تغییر در ضربان قلب باشد.
  3. در صورت برادی آریتمی قلبی، نارسایی کبدی، چاقی (اضافه وزن بیش از 130% وزن مطلوب) و اختلالات تنفسی این دارو را باید با احتیاط کامل بکار برد.
  4. در حین مصرف دارو، میزان ورود اکسیژن به خون، فشار خون، وضعیت تنفسی و علائم حیاتی باید تحت کنترل مداوم پزشک متخصص بیهوشی باشد.
  5. تداوم مصرف دارو بعد از عمل جراحی فقط باید به بیمارانی محدود شود که برای آنها تغییر داروی مخدر توصیه نمی شود و در صورت مراقبت کامل و نزدیک از بیمار باید صورت گیرد.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان رمی فنتانیل با باربیتورات های مورد استفاده در بیهوشی، بیهوش کننده های استنشاقی، بنزودیازپین ها و پروپوفول باعث تشدید افت فشار خون و تضعیف تنفس می شود.
  • آتروپین و گلیکوپیرولات برادی کاردی ناشی از دارو را کاهش می دهد.
  • افدرین، اپی نفرین، نوراپی نفرین نیز افت فشار خون ناشی از دارو را کم می کند. شل کننده های عضلانی باعث تخفیف سفتی عضلانی ناشی از دارو می شود.
  • مصرف همزمان این دارو با آنتاگونیست های اوپیوئیدی اثرات دارو را آنتاگونیزه می کند.
نکات قابل توصیه
  1. به دلیل اثر کوتاه مدت دارو، طی 5 - 10 دقیقه بعد از انفوزیون وریدی هیچ اثر ضد دردی باقی نمی ماند. برای تسکین درد بعد از عمل جراحی باید از ضد دردهای دیگر استفاده نمود.
  2. این دارو باید در لوله وریدی نزدیک به بدن بیمار تزریق گردد و بعد از اتمام تزریق، باقیمانده دارو در لوله وریدی باید پاکسازی شود، زیرا تجویز تصادفی دارو (متعاقب تجویز مایعات و داروهای دیگر) موجب تضعیف تنفس و سفتی عضلانی در ناحیه قفسه سینه می شود.
  3. فرآورده را باید در درمای 2 - 25 درجه سانتیگراد نگهداری نمود.
  4. یک میلی لیتر از محلول رقیق کننده برای هر میلی گرم فرآورد ه باید به ویال اضافه شود تا محلول حاوی 1 mg/ml از دارو تهیه شود و بعد دارو در رقت های مناسب جهت تزریق آماده شود.
  5. از تزریق وریدی این دارو همراه با خون باید اجتناب شود، زیرا استرازهای غیراختصاصی در خون موجب خنثی شدن دارو می گردند.
مقدار مصرف

القاء بیهوشی عمومی:

همراه با یک بیهوش کننده استنشاقی یا داخل وریدی، 0.5 - 1 mcg/kg به طور انفوزیون داخل وریدی تزریق شود. اگر لوله گذاری داخل نای انجام شود، باید کمتر از 8 دقیقه بعد از شروع انفوزیون انجام شود. بهتر است مقدار اولیه 1 mcg/kg در طی 30 - 60 ثانیه تزریق شود.

حفظ بیهوشی ناشی از نیتروس اکساید، پروپوفول یا ایزوفلوران: 0.05 - 0.2 mcg/kg/min به طور انفوزیون داخل وریدی تزریق شود. در صورت نیاز و برای حفظ بیهوشی کامل یا افزایش سطح بیهوشی تزریق مقادیر  اضافی (0.5 - 1 mcg/kg هر 2 - 5 دقیقه) باید با تغییر در سرعت انفوزیون انجام شود. از تزریق مکرر دارو باید پرهیز شود.

 

تداوم مصرف بلافاصله بعد از عمل جراحی:

 0.1 mcg/kg/min به طور انفوزیون داخل وریدی مصرف شود. مقدار انفوزیون باید هر 5 دقیقه 0.025 mcg/kg/min افزایش یابد تا اثر ضد دردی مطلوب و میزان تنفس کافی حاصل شود.

 

مکمل ضد درد در بیحسی های موضعی یا ناحیه ای در شرایط کنترل شده:

در صورت تجویز همراه با بنزودیازپین ها (میدازولام 2 میلی گرم) ، مدت 60 - 90 ثانیه قبل از تجویز بیحس کننده موضعی، 0.5 mcg/kg در طی 30 - 60 ثانیه داخل وریدی تزیق شود و یا 5 دقیقه قبل از تجویز بیحس کننده موضعی 0.05 mcg/kg/min به طور انفوزیون داخل وریدی تزریق شود. بعد از بیحسی سرعت انفوزیون باید به 0.025 mcg/kg/min کاهش یابد و در صورت نیاز در فواصل 5 دقیقه سرعت به میزان 0.025 mcg/kg/min افزایش یابد. در صورت تجویز بدون بنزودیازپین ها، 60 - 90 ثانیه قبل از تجویز بیحس کننده موضعی،  1 mcg/kg در طی 30 - 60 ثانیه داخل وریدی تزریق شود و یا 5 دقیقه قبل از تجویز بیحس کننده موضعی 0.1 mcg/kg/min به طور انفوزیون باید به 0.05 mcg/kg/min کاهش یابد و در صورت نیاز در فواصل 5 دقیقه  سرعت به میزان 0.025 mcg/kg/min افزایش یابد.

مقادیر مصرف سالمند ان 50% مقادیر ذکر شده در فوق می باشد.

فرم های دارویی

Powder For Injection: 1, 2, 5 mg