ریفابوتین

موارد مصرف

این دارو برای پیشگیری از بروز عفونت ناشی از کمپلکس مایکوباکتریوم آویوم (M. avium) در بیمارانی که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند، مصرف می شود. همچنین همراه با سایر داروهای ضد سل در درمان عفونت های مایکوباکتریال فرصت طلب و سل نهفته مصرف می گردد.

مکانیسم اثر

ریفابوتین یک آنتی بیوتیک با عملکردی مشابه ریفامپین می باشد.

فارماکوکینتیک

جذب دارو از راه گوارش کم است. پس از جذب بطور وسیع در بدن منتشر می شود. دفع دارو از طریق کبد و کلیه ها صورت می گیرد، نیمه عمر نهایی آن تا 45 ساعت گزارش شده است.

عوارض جانبی

عوارض جانبی این دارو شبیه ریفامپین است.

موارد منع مصرف

در صورت ابتلای بیمار به یرقان و پورفیری نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. مقدار مصرف دارو در صورت وجود عیب کار کبد یا کلیه باید کاهش داده شود.
  2. انجام آزمون های کار کبد و کلیه در شروع و در طول درمان با این دارو ضروری است.
  3. در صورت مصرف مقادیر بیش از 1 g/day، این دارو ممکن است موجب بروز درد و التهاب مفصل شود.
تداخل های دارویی

تداخل های دارویی مربوط به ریفابوتین مشابه ریفامپین است.

نکات قابل توصیه

توصیه های لازم برای بیمار مشابه ریفامپین است.

مقدار مصرف

بزرگسالان:

در پیشگیری از عفونت های ناشی از کمپلکس مایکوباکتریوم آویوم در بیماران مبتلا به ضعف سیستم ایمنی مقدار 300 mg/day  بصورت یکجا مصرف می شود. در درمان عفونت های ناشی از سایر مایکوباکتری ها، همراه با سایر داروها مقدار 400-600 mg/day بصورت مقدار واحد برای مدت  6ماه مصرف می شود. در درمان سل ریوی همراه با سایر داروها مقدار  150 - 450 mg/day بصورت مقدار واحد برای 6 ماه مصرف می شود.

کودکان:

مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود.

فرم های دارویی

Capsule: 150 mg