ریفامپین

موارد مصرف

ریفامپین به همراه سایر داروهای ضد سل در درمان این بیماری مصرف می شود. همچنین، این دارو همراه با سایر داروها در درمان عفونت های حاد استافیلوکوکی، جذام، بروسلوز، عفونت های کلامیدیایی، آندوکارودیت حاد، بیماری لژیونرها و عفونت های آتیپیک ناشی از انواع مایکوباکتریوم و نیز در پیشگیری از مننژیت مننگوکوکی مقاوم به پنی سیلین و عفونت ناشی از هموفیلوس انفلوآنزا مصرف می شود.

مکانیسم اثر

ریفامپین یک آنتی بیوتیک با طیف گسترده و باکتریسید می باشد که از طریق مهار  RNAباکتریایی اثر خود را اعمال می نماید.

فارماکوکینتیک

این دارو به خوبی از راه خوراکی جذب می شود و پس از جذب در اغلب بافت ها و مایعات بدن منتشر می شود. غلظت سرمی دارو 2 - 4 ساعت بعد از مصرف خوراکی به اوج خود می رسد. ریفامپین در کبد متابولیزه می شود. نیمه عمر دارو 3 - 5 ساعت است که پس از مصرف مکرر به 2 - 3 ساعت کاهش می یابد. دفع این دارو عمدتاً از راه صفرا و مدفوع است و دارو وارد چرخه روده ای - کبدی نیز می شود. تقریباً 6 - 15 درصد دارو بصورت تغییر نیافته و %15 به صورت متابولیت فعال از طریق ادرار دفع می شود.

عوارض جانبی

عوارض جانبی شامل بی اشتهایی،تهوع، استفراغ و اسهال، تغییر رنگ ادرار و ترشحات بدن به نارنجی، عوارضی با علایم انفلوآنزا شامل لرز، تب، سرگیجه و درد استخوان، کلاپس و شوک، کم خونی همولیتیک، نارسایی حاد کلیه، پورپورای ترومبوسیتوپنیک، تغییر در عملکرد کبد، یرقان، برافروختگی، کهیر و بثورات جلدی می باشد.

موارد منع مصرف

در صورت ابتلای بیمار به یرقان و پورفیری نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. مقدار مصرف دارو در صورت وجود عیب کار کبد باید کاهش داده شود.
  2. در صورت ابتلای بیمار به اختلالات کبدی و در صورت درمان دراز مدت انجام آزمون های کار کبد به طور ادواری توصیه می شود.
  3. در صورت ابتلای بیمار به عیب کار کلیه (در صورتی که دارو به مقداری بیش از 600 mg/day مصرف می شود)، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
تداخل های دارویی

ریفامپین متابولیسم بسیاری از داروها را افزایش می دهد و منجر به کاهش اثر یا کاهش غلظت پلاسمایی آنها می شود.

نکات قابل توصیه
  1. باید به بیماران توصیه نمود در صورت استفاده ازقرص های جلوگیری کننده از بارداری در طول درمان با این دارو، حتماً از سایر روش های جلوگیری از بارداری نیز استفاده نمایند.
  2. در صورت مصرف ریفامپین احتمال تغییر رنگ لنزهای نرم وجود دارد.
  3. در صورت قطع مصرف دارو، مصرف آن را باید مجدداً با مقدار کم آغاز کرد و بتدریج مقدار مصرف آن را افزایش داد. در صورت بروز عوارض جانبی جدی، باید مصرف دارو را برای همیشه قطع کرد.
  4. بیمار یا اطرافیان وی را باید از نظر تشخیص علایم اختلال کبدی آگاه ساخت و به بیمار یادآور شد در صورت بروز علایم این اختلال از جمله، تهوع مداوم، استفراغ، بیحالی و یرقان فوراً مصرف دارو را قطع و به پزشک مراجعه کند.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار مصرف ریفامپین از راه خوراکی یا تزریق وریدی در درمان بروسلوز و بیماری لژیونرها و عفونت های استافیلوکوکی همراه با سایر داروها  0.6 – 1.2  g/day در 2 – 4 مقدار منقسم می باشد.

مقدار مصرف این دارو در درمان سل در بخش کلیات داروهای ضد سل ذکر شده است.

مقدار مصرف این دارو در درمان جذام همراه با سایر داروهای ضد جذام 600 میلی گرم یکبار در ماه (450 میلی گرم برای بیماران با وزن کمتر از 35 کیلوگرم) از راه خوراکی یا تزریق وریدی است.

برای پیشگیری از مننژیت مننگوکوکی 600 میلی گرم هر 12 ساعت برای 2 روز، از راه وریدی و 600 میلی گرم یکبار در روز برای 4 روز از راه خوراکی مصرف می شود.

همچنین، برای پیشگیری از عفونت ناشی از هموفیلوس انفلوآنزا (نوع b) مقدار 600 میلی گرم یکبار در روز برای 4 روز از راه خوراکی مصرف می شود.

کودکان:

مقدار مصرف این دارو در درمان سل در بخش کلیات دارو های ضد سل ذکرشده است.

در نوزادان با سن کمتر از یکماه، برای پیشگیری از عفونت مننگوکوکی 5 mg/kg هر 12 ساعت به مدت 2 روز از راه خوراکی یا وریدی مصرف می شود. برای پیشگیری از عفونت هموفیلوس انفلوآنزا10 mg/kg/day  به مدت 4  روز از راه خوراکی مصرف می شود.

در کودکان با سن بیشتر از یکماه، برای پیشگیری از عفونت مننگوکوکی،10 mg/kg  هر بار 12 ساعت به مدت 2 روز از راه خوراکی یا وریدی مصرف می شود. برای پیشگیری از عفونت هموفیلوس انفلوآنزا 20 mg/kg/day به مدت 4 روز از راه خوراکی مصرف می شود. حداکثر مقدار مصرف در روز، 600 میلی گرم می باشد.

 

فرم های دارویی

Capsule: 150 mg, 300 mg

Oral Drops: 153 mg/ml

Powder For Injection: 600 mg