ریتودرین

موارد مصرف

ریتودرین برای جلوگیری از زایمان زودرس غیر پیچیده تجویز می شود.

مکانیسم اثر

این دارو به طور انتخابی گیرنده های بتا – دو آدرنرژیک را تحریک و موجب شل شدن عضلات صاف رحم می گردد.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی جذب شده و دارای متابولیسم گذر اول کبدی می باشد. در تزریق وریدی بعد از 5 دقیقه و از راه خوراکی بعد از 30 - 60 دقیقه اثر دارو شروع می شود. قسمت عمده این دارو بدون تغییر و قسمت کمی هم پس از متابولیزه شدن در کبد و از طریق ادرار دفع می شود.

عوارض جانبی

تهوع، استفراغ، برافروختگی، تعریق، لرزش اندام ها، کمی پتاسیم خون، افزایش ضربان قلب، افت فشار خون، افزایش احتمال خونریزی رحمی، ادم ریوی، درد قفسه سینه، آریتمی از عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت وجود بیماری قلبی، اکلامپسی، مرگ داخل رحمی جنین، خونریزی پیش از زایمان، جفت سر راهی، پره اکلامپسی شدید، عفونت داخل رحمی، تحت فشار بودن تاندون ها در ناحیه لگن، سه ماهه اول و دوم بارداری نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. در موارد زیر این دارو با ید با احتیاط فراوان تجویز می شود: مشکوک بودن به بیماری قلبی، زیادی فشار خون، دیابت، پره اکلامپسی خفیف تا متوسط، مصرف همزمان با داروهایی که اثرات جانبی مقلد سمپاتیک یا اثر آریتمی زایی دارند.
  2. هنگام تجویز وریدی این دارو در بیماران دیابتی،غلظت گلوکز خون باید کنترل شود.
  3. در موقع مصرف این دارو، باید فشار خون و تعداد نبض به دقت کنترل شود.
تداخل های دارویی

تجویز مقادیر زیاد کورتیکواستروئیدها، استازولامید، مدرهای موثر برقوس هنله، مدرهای تیازیدی و مقادیر زیاد تئوفیلین موجب افزایش خطر بروز کمی پتاسیم خون می گردد.

نکات قابل توصیه
  1. برای به حداقل رسانیدن احتمال بروز ادم ریوی ناشی از انفوزیون وریدی این دارو، بهتر است به عنوان رقیق کننده از گلوکز 5% استفاده نموده و حجم مایع انفوزیون حداقل باشد.
  2. برای به حداقل رساندن خطر افت فشار خون باید در طول مدت انفوزیون این دارو، بیمار در حالت خوابیده به طرف چپ بدن باشد.
مقدار مصرف

تزریقی:

در زایمان زودرس ابتدا 50 میکروگرم در دقیقه انفوزیون وریدی می شود که به تدریج به 150 - 350 میکروگرم در دقیقه افزایش می یابد و تا 12 - 48 ساعت پس از متوقف شدن انقباضات رحم، با همین مقدار انفوزیون ادامه می یابد (حداکثر سرعت مجاز انفوزیون 350 میکروگرم در دقیقه می باشد). این دارو از راه تزریق عضلانی با مقدار 10 میلی گرم هر 3 - 8 ساعت که تا 12 - 48 ساعت پس از توقف انقباضات ادامه می یابد، نیز تجویز می شود.

 

خوراکی:

10 میلی گرم سی دقیقه قبل از اتمام انفوزیون وریدی مصرف می شود که هر 2 ساعت یک بار به مدت 24 ساعت تکرار می شود. سپس 10 - 20 میلی گرم هر4 – 6 ساعت تجویز می شود. حداکثر مقدار مصرف از راه خوراکی 120 mg/day است.

فرم های دارویی

Injection: 50 mg/5 ml

Tablet: 10 mg