ریتوکسیماب

موارد مصرف

ریتوکسیماب یک آنتی بادی مونوکلونال Chimeric بر علیه آنتی ژن CD20 می باشد که به تنهایی در درمان لنفوم غیر هوچکینی (با درجه پائین) مقاوم یا عود کننده به کار می رود. همچنین این دارو در ترکیب با سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین، وین کریستین و پردنیزون برای درمان لنفوم غیر هوچکینی (CD20-positive diffuse Large B-cell)به کار رفته و بخشی از رژیم درمانی همراه با ایبریتومماب و تیوگزتان را تشکیل می دهد.

مکانیسم اثر

این دارو یک آنتی بادی مونوکلونال بر علیه آنتی ژن CD20 است که بر روی سطح لنفوسیت های B طبیعی و بدخیم یافت می شود. آنتی ژن CD20  همچنین بر روی بیش از %90 لنفوم های غیر هوچکینی B-cell اکسپرس می شود.

فارماکوکینتیک

غلظت سرمی و نیمه عمر ریتوکسیماب با مقدار دارو متناسب می باشند. این دارو به لنفوسیت های B متصل می شود.

عوارض جانبی

انفوزیون دارو با سندرم آزاد سازی سایتوکاین (تب و لرز) طی 2 ساعت از آغاز درمان همراه می باشد. خارش، بثورات جلدی، تنگی نفس، برونکو اسپاسم، آنژیوادم، کاهش موقتی فشار خون و گرگرفتگی از عوارض این دارو می باشد. در موارد شدید، سندروم لیزتومور، نارسایی تنفسی و مرگ رخ می دهد. واکنش های حساسیت مفرط مشابه سندروم آزاد سازی سایتوکاین می باشد، اما طی چند دقیقه اول انفوزیون رخ می دهد. واکنش های جلدی - مخاطی (که بعضی از آنها کشنده می باشند) شامل سندروم استیونس - جانسون یا نکروز اپیدرمال سمی نیز با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود حساسیت مفرط با واسطه IgE یا واکنش های آنافیلاکتیک به پروتئین های موش یا هر یک از اجزای این محصول، نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. بیماران دارای توده (Burden) وسیع توموری، انفیلتراسیون تومور ریوی یا نارسایی ریه ممکن است در معرض واکنش های شدید باشند. بنابراین دارو در این بیماران باید با احتیاط فراوان تجویز شده و احتمالاًسرعت اولیه انفوزیون دارو باید کاهش یابد.
  2. درمان دارویی باید در بیمارانی که مبتلا به علائم و عوارض شدید می شوند، متوقف شود و فقط زمانی که تمام علائم برطرف شدند، تجویز دارو با نصف سرعت انفوزیون قبلی مجدداً آغاز شود.
  3. پیش درمانی با داروهای ضد درد، آنتی هیستامین ها و احتمالاً کورتیکوستروئیدها در تمامی بیماران قبل از تجویز ریتوکسیماب توصیه می شود.
  4. آزمون های شمارش کامل خونی و پلاکتی باید به طور منظم انجام شود.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت بروز بثورات جلدی، خارش، کهیر، اشکال در تنفس، کاهش دفع ادرار، درد قفسه سینه، تب و لرز یا دیگر علائم عفونت، زخم در دهان، خونریزی یا کوفتگی غیر معمول، باید فورا به پزشک مراجعه نمود.
  2. در صورت بروز تهوع مداوم، استفراغ، اسهال، بی اشتهایی و ضعف عمومی بدن (به صورت مداوم یا پیشرونده)، باید فورا به پزشک مراجعه نمود.
  3. از مصرف هر گونه دارو یا مکمل های غذایی باید خودداری نماید.
  4. در صورت بارداری یا تصمیم به بارداری، باید با پزشک مشورت شود.
مقدار مصرف

ریتوکسیماب پس از رقیق سازی با کلرید سدیم %90 یا گلوکز %5 و در غلظت های1-4 mg/ml  تجویز می شود. مقدار مصرف دارو375 mg/m2  از راه انفوزیون داخل وریدی هفته ای یک بار برای 4 هفته می باشد. انفوزیون اولیه با سرعت 50 mg/hr تجویز می شود که در صورت تحمل توسط بیمار می تواند با مقادیر افزایشی50 mg/hr  هر 30 دقیقه تا حداکثر  400 mg/h درمان ادامه یابد. مقادیر مصرف بعدی میتواند با سرعت100 mg/h  آغاز شود.

فرم های دارویی

Injection: 10 mg/ml, 10 ml & 50 ml