واکسن سرخجه

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی واکسن ها ضروری است.

 

این واکسن برای ایجاد ایمنی فعال (تولید پادتن) برعلیه ویروس سرخجه برای همه کودکان از سن 12 ماهگی تا هنگام بلوغ مصرف می شود.

به زنان غیرمصونی که قبل از بلوغ واکسینه نشده اند، باید حداقل 3 ماه قبل از بارداری واکسن سرخجه را تزریق نمود. همچنین فرزندان واکسینه نشده زنان باردار غیرمصون نیز باید واکسینه شوند.

عدم مصونیت با اندازه گیری پادتن اختصاصی سرخجه مشخص می شود و افراد با سطح پادتن 18 یا بیشتر نیازی به واکسیناسیون ندارند.

واکسن MMR برای ایجاد مصونیت برعلیه سرخک، سرخجه و اوریون نسبت به هر کدام از این واکسن ها به تنهائی ترجیح داده می شود.

مکانیسم اثر

واکسن سرخجه که حاوی ویروس های ضعیف شده Rubella از سویه RA 27/3 می باشد، در افراد مستعد یک عفونت تغییر یافته و غیرقابل انتقال ایجاد می کند. افزایش سطح و تعداد مختلف پادتن ها به وسیله این واکسن موجب افزایش مقاومت فرد نسبت به عفونت با سویه وحشی ویروس می شود.

ایمنی زائی: شروع اثر واکسن بین 2 - 6هفته می باشد و باعث افزایش سطح پادتن در حداقل 97% کودکان می گردد. در بیشتر افراد، سطح مطلوب پادتن برای بیش از 10 سال باقی می ماند.

عوارض جانبی

درد، سوزش، خارش، قرمزی، تورم در محل تزریق واکسن، واکنش هائی شبیه بیماری سرخجه طبیعی مثل لنفادنوپاتی موضعی، کهیر، جوش، ناخوشی، گلودرد، تب، سردرد، درد موقت مفاصل و پلی نوریت از عوارض جانبی این واکسن می باشند.

موارد منع مصرف

بارداری، حساسیت نسبت به یکی از اجزاء واکسن (مثل تخم مرغ)، بیماران تحت درمان با داروهای کاهنده سیستم ایمنی یا پرتو درمانی، ابتلا به سرطان های بدخیم مغز استخوان یا سیستم لنفاوی، نقص اولیه یا اکتسابی سیستم ایمنی و گلوکوکورتیکوستروئیدها، سل فعال درمان نشده، سابقه فامیلی نقص ژنتیکی ایمنی و هر گونه عفونت حاد همراه با تب از موارد منع مصرف واکسن می باشند.

هشدارها

عفونت سرخجه طبیعی جنین ممکن است باعث بیماری سرخجه مادرزادی شود. بنابراین از تزریق واکسن به زنان باردار باید خودداری شود. زنان باید تا 3 ماه بعد از واکسیناسیون از بارداری اجتناب نمایند. مناسبترین راه، واکسیناسیون زنان مستعد بلافاصله بعد از وضع حمل می باشد.

تداخل های دارویی
  1. مصرف همزمان عوامل کاهنده سیستم ایمنی (داروهای کاهنده سیستم ایمنی، گلوکوکورتیکوئیدها، پرتو درمانی) باعث کاهش پاسخ ایمنی به واکسن می شوند و احتمال دارد افراد واکسینه شده به طور کامل مصون نشوند.
  2. مصرف همزمان ایمنوگلوبولین ها، اینترفرون و واکسن مننگوکوک نیز باعث کاهش پاسخ ایمنی نسبت به این واکسن می گردند.
نکات قابل توصیه
  1. بعد از ابتلا به بیماری سرخجه، تزریق این واکسن قادر به توقف یا درمان بیماری نیست.
  2. بیماران مبتلا به عفونت HIV فاقد علامت بالینی را می توان واکسینه نمود. اگر چه احتمال دارد پاسخ ایمنی مناسبی ایجاد نشود.
  3. واکسیناسیون کودکان با سن کمتر از 12 ماه توصیه نمی شود، زیرا ممکن است وجود پادتن مادری ضد سرخجه با ایجاد پاسخ ایمنی تداخل کند.
  4. واکسن سرخجه را در تمام اوقات باید در دمای 2 - 8 درجه سانتی گراد و به دور از نور نگهداری کرد. فقط از محلول همراه واکسن باید برای رقیق کردن استفاده کرد. واکسن باید هر چه سریعتر بعد از آماده سازی مصرف شود و در صورت عدم مصرف بعد از 8 ساعت باید آن را دور ریخت.
مقدار مصرف

تمامی واکسن موجود در یک ویال 0.5  میلی لیتری از راه زیرجلدی در سطح بیرونی عضله بازو تزریق شود. از راه داخل وریدی نباید تجویز کرد. مقدار مصرف واکسن برای تمام سنین یکسان است. نیازی به تزریق نوبت یادآوری نیست.

فرم های دارویی

 Powder for Injection