سووفلوران

موارد مصرف

این دارو برای القا و حفظ بیهوشی عمومی بکار می رود.

فارماکوکینتیک

این دارو از طریق ریه ها به سرعت وارد جریان خون می شود. تقریباً 5% سووفلوران توسط P450 2E1 متابولیزه می شود. این دارو به تنهایی قادر است در طی 2 دقیقه باعث القاء بیهوشی شود، ولی با افزودن نیتروز اکساید این زمان به یک دقیقه کاهش می یابد. دارو به سرعت از طریق بازدم دفع می شود و متابولیت ها نیز بعد از کونژوگاسیون از طریق ادرار دفع می شوند.

عوارض جانبی

انسداد راه هوایی ، برادیکاردی، وقفه تنفسی، سرفه، افت فشار خون، لارنگواسپاسم، بیقراری شدید، خواب آلودگی، سرگیجه، تهوع، افزایش ترشح بزاق، لرز، استفراغ و سردرد از عوارض جانبی شایع این دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت وجود سابقه هیپرترمی بدخیم، حساسیت به داروهای بیهوش کننده عمومی مشتق اتر هالوژنه نباید از این فرآورده برای بیهوشی استفاده نمود.

هشدارها
  1. در صورت ابتلا بیمار به فلج دوره ای فامیلی، دیستروفی عضلانی، میاستنی گراو، سندرم میاستنیک و سایر بیماری های عضلانی همراه با ضعف عضلانی، ضربه مغزی، افزایش فشار داخل جمجمه و ضایعات داخل جمجمه ای فضاگیر، اختلال کبدی یا کلیوی این دارو را باید با احتیاط فراوان بکار برد.
  2. این دارو باید توسط متخصص بیهوشی بکاررود و وسایل لازم برای حفظ تنفس بیمار باید در دسترس باشد و در طول مدت مصرف دارو، وضعیت تنفسی و تهویه بیمار باید مورد توجه قرارگیرد.
تداخل های دارویی
  • مصرف مزمن الکل به علت القا آنزیم CYP 2E1 نیاز بیمار به داروی بیهوشی را افزایش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای آمینوگلیکوزید، باسیتراسین، کاپرئومایسین، کلیندامایسین، کلیستین، کلیستیات سدیم، لیدوکائین، لینکومایسین، شل کننده های عضلانی، پلی میکسین، پروکائین، تتراسایکلین، تری متافان باعث تشدید اثر انسداد عصب - عضله می شود.
  • مصرف این دارو با آمیودارون باعث افت شدید فشار خون و افزایش احتمال برادیکاردی مقاوم به آتروپین می شود.
  • داروهای ضد میاستنی گراو باعث انسداد عصب - عضله می شوند.
  • مصرف این دارو به همراه داروهای پائین آورنده فشارخون و آنتاگونیست های β باعث افت شدید فشار خون می شود.
  • سووفلوران حساسیت میوکارد به کاتکول آمین ها و احتمال آریتمی را افزایش می دهد. مصرف این دارو با مضعف CNS باعث تضعیف شدید CNS  می شود.
  • مصرف این دارو با ایزونیازید و سایر القا کننده های ایزوآنزیم CYP 2E1 باعث افزایش متابولیسم سووفلوران و افزایش غلظت فلوراید خون می شود.
  • همچنین همراه با این دارو نباید از تزریق مقادیر زیاد خون حاوی سیترات (بعنوان ضد انعقاد) استفاده نمود.
نکات قابل توصیه
  1. درهنگام استفاده از این دارو، فشار خون، درجه حرارت بدن، ضربان قلب، ریتم قلب، میزان اکسیژن و وضعیت تنفسی بیمار باید تحت کنترل و مراقبت باشد.
  2. به دلیل اختلالات روانی - حرکتی تا 24 ساعت بعد از بیهوشی بیمار باید از انجام فعالیت های نیازمند هوشیاری و دقت اجتناب نماید.
  3. از مصرف الکل یا مضعف های CNS تا 24 ساعت بعد از بیهوشی باید خودداری شود.
  4. مقدار مصرف مورد نیاز برای بیهوشی با افزایش سن کاهش می یابد. حداقل غلظت حبابچه ی این دارو در افراد 25 ساله 2.6%، در افراد 40 سال 2.1% و در افراد 60 ساله 1.7% و در افراد با سن 80 سال 1.4% است.
  5. برای جلوگیری از تماس کمتر افراد اتاق عمل با داروهای هوشبر استنشاقی، کلیه نکات ایمنی از لحاظ ساختار و طراحی و نگهداری و امکانات اتاق عمل و رعایت فردی باید در نظرگرفته شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان داروی بیهوش کننده استنشاقی همراه با اکسیژن یا نیتروس اکساید و اکسیژن برای القاء و حفظ بیهوشی مقدار مصرف باید به طور فردی مطابق پاسخ بیمار تعیین گردد. سطح بیهوشی مناسب برای جراحی ممکن است با غلظت های 0.5 - 3 درصد سووفلوران با یا بدون استفاده از نیتروز اکساید قابل دسترسی باشد. مقادیر مصرف در سالمندان به مراتب کمتر است.

کودکان:

به عنوان بیهوش کننده عمومی مقدار مصرف برای هر فرد بطور جداگانه تعیین می شود.

فرم های دارویی

For Inhalation: 250 ml/flacon