سدیم آمینو سالیسیلات

موارد مصرف

این دارو همراه با سایر داروهای ضد سل، به عنوان جایگزین داروهای انتخاب اول در درمان سل مقاوم به این داروها مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو شبیه پاراآمینوبنزوئیک اسید (PABA) است و دارای اثر باکتریواستاتیک می باشد. به نظر می رسد که این دارو به طور رقابتی ساخت اسید فولیک را متوقف می سازد.

فارماکوکینتیک

این دارو به خوبی از مجرای گوارش جذب می شود و به آسانی در مایعات بدن انتشار می یابد. متابولیسم این دارو کبدی است و نیمه عمر آن 45 – 60 دقیقه می باشد که در صورت عیب کار کلیه ممکن است تا 23 ساعت افزایش یابد. اوج غلظت سرمی دارو 1 – 2 ساعت پس از مصرف به دست می آید. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

عوارض جانبی

لرز، تب، گلودرد، بثورات جلدی، خستگی یا ضعف غیرعادی، خارش، درد در ناحیه کمر، درد یا سوزش هنگام دفع ادرار، اسهال و درد معده از عوارض شایع این دارو هستند.

هشدارها

سدیم آمینوسالیسیلات، در موارد نارسایی احتقانی قلب، عیب کار کلیه، عیب کار کبد، زخم معده و کمبود G6PD باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

تداخل های دارویی

مصرف همزمان این دارو با سایر سالیسیلاتها (به ویژه PABA) توصیه نمی شود. این دارو ممکن است جذب ریفامپین و ویتامین  B12 رامختل کند.

نکات قابل توصیه
  1. برای کاهش عوارض گوارشی، می توان این دارو را همراه با غذا مصرف نمود.
  2. توصیه می شود بین مصرف این دارو و ریفامپین حداقل 6 ساعت فاصله باشد.
  3. در طول درمان با این دارو مصرف ویتامین  B12توصیه می شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

همراه با سایر داروهای ضد سل 10 – 12 گرم در روز در 2 -3 مقدار منقسم مصرف می شود.

کودکان:

همراه با سایر داروهای ضد سل 150-300 mg/kg در روز در 3 - 4 مقدار منقسم مصرف می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 500 mg