لاکتات سدیم

موارد مصرف

لاکتات سدیم تزریقی به عنوان منبع بی کربنات سدیم برای پیشگیری و درمان اسیدوز متابولیک خفیف تا متوسط در بیمارانی که برای مصرف داروها از راه خوراکی محدودیت دارند و روندهای اکسیداتیو سلولی در بدن آنان طبیعی است، مصرف می شود.

عوارض جانبی

زیادی حجم خون، زیادی سدیم خون همراه با ادم یا بدون آن یا نشانه های ناشی از زیادی یا کمی یک یا چند یون موجود در محلول ممکن است بروزکند. مقادیر زیاد سدیم لاکتات ممکن است موجب بروز آلکالوز متابولیک شود.

موارد منع مصرف

تبدیل لاکتات به بی کربنات حداقل 1 - 2 ساعت طول می کشد. لذا در درمان اسیدوز شدید که تصحیح فوری غلظت بی کربنات پلاسما ضروری است، نباید از سدیم لاکتات استفاده کرد. سدیم لاکتات در درمان اسیدوز لاکتیک بر بی کربنات سدیم ارجحیت ندارد و به همین جهت نباید در درمان اسیدوز لاکتیک مصرف شود. سدیم لاکتات در بیماران مبتلا به زیادی سدیم خون یا سایر وضعیت هایی که مصرف سدیم برای بیمار زیان آور است، نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. سدیم لاکتات در موارد ذیل باید با احتیاط فراوان مصرف شود
  2. نارسائی احتقانی قلب یا سایر حالات همراه با ادم یا احتباس سدیم، کم ادراری یا بی ادراری، بیماران تحت درمان با کورتیکو استروئیدها یا کورتیکوتروپین، آلکالوزمتابولیک یا تنفسی و حالاتی مانند نارسایی شدید کبد، شوک، کاهش اکسیژن یا بری بری.
  3. تزریق وریدی سدیم لاکتات ممکن است منجر به افزایش بار مایع و یا مواد موجود در محلول و در نتیجه رقیق شدن الکترولیت های سرم، افزایش بیش از حد آب بدن و اختلالات همراه با احتقان یا ادم ریوی شود.
  4. برای پیشگیری از بروز آلکالوز متابولیک ناشی از لاکتات، تعادل اسید – باز بدن بیمار باید به دقت کنترل شود.
  5. تزریق وریدی مقادیر بیش از حد سدیم لاکتات، ممکن است موجب بروز کمی پتاسیم خون گردد.
مقدار مصرف

سدیم لاکتات تزریقی یک ششم مولار از طریق انفوزیون وریدی مصرف می شود. (محلول سدیم لاکتات از راه خوراکی نیز می تواند مصرف شود). در صورت انفوزیون دارو در بزرگسالان، سرعت انفوزیون نباید از 300 میلی لیتر در ساعت تجاوز کند. مقدار مصرف لاکتات سدیم تزریقی براساس شدت اسیدوز، انجام آزمون های تشخیصی مناسب و سن، وزن و وضعیت بالینی بیمار تعیین می شود. فرمول زیر به عنوان راهنمایی برای تعیین مقدار مصرف این دارو می تواند بکار رود

 = مقدار مصرف بر حسب میلی لیتر از محلول یک ششم مولار

( 0.8 × وزن بدن بیمار بر حسب پوند) × (غلظت CO2 پلاسما - 60)

برای قلیایی کردن ادرار، محلول یک ششم مولار لاکتات سدیم از راه خوراکی و به مقدار 30 ml/kg/day  در مقادیر منقسم مصرف می شود.

فرم های دارویی

Injection: 0.167 molar