اسپیرامایسین

موارد مصرف

اسپیرامایسین با اثرات مشابه اریترومایسین در درمان عفونت های حساس به دارو مصرف می شود. این دارو در درمان عفونت های تک یاخته ای ناشی از کریپتوسپوریدیوم و توکسوپلاسما نیزموثر است.

فارماکوکینتیک

جذب این دارو از راه خوراکی ناقص است، ولی در حضور غذا تغییر نمی کند. پس از جذب به طور گسترده در بافت های بدن منتشر می شود. نیمه عمر دارو 5.5 - 8 ساعت است. اسپیرامایسین در کبد متابولیزه و به متابولیت های فعال تبدیل می شود. دفع دارو عمدتاً از طریق صفرا است.

عوارض جانبی

بروز اختلالات گوارشی و واکنش های پوستی ناشی از حساسیت مفرط به دارو گزارش شده اند.

موارد منع مصرف

این دارو در درمان مننژیت نباید مصرف شود.

هشدارها

احتمال بروز عفونت ثانویه ناشی از رشد میکروارگانیسم های غیرحساس با مصرف طولانی مدت دارو وجود دارد.

نکات قابل توصیه
  1. بهتر است دارو با معده خالی مصرف شود.
  2. دوره درمان با دارو باید کامل شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضد باکتری مقدار 1 - 2 گرم دو بار در روز مصرف می شود که در عفونت های شدید این مقدار به 2 - 2.5 گرم دو بار در روز افزایش می یابد.

کودکان:

به عنوان ضد باکتری مقدار مصرف دارو در کودکان با وزن 20 کیلوگرم و بیشتر 25 mg/kg دو بار در روز می باشد.

فرم های دارویی

Tablet: 500 mg