استاوودین

موارد مصرف

این دارو همراه با سایر دارو های ضد رتروویروس در درمان عفونت HIV مصرف می شود.

مکانیسم اثر

استاوودین یک نوکلئوزید صناعی با ساختمانی شبیه تیمیدین است که از طریق مهار آنزیم نوکلئوزید ترانس کریپتاز معکوس برعلیه رتروویروس ها (ازجمله ویروس HIV) اثر می کند.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی به سرعت جذب می شود و طی یک ساعت به اوج غلظت پلاسمایی می رسد. سرعت جذب دارو، اما نه مقدار آن، در حضور غذا کاهش می یابد. استاوودین در بافت های بدن از جمله در مایع مغزی - نخاعی منتشر می گردد. نیمه عمر دارو 1-1.5 ساعت و دفع دارو کلیوی است.

عوارض جانبی

اختلالات گوارشی (شامل درد های شکمی، اسهال، تهوع، استفراغ)، بی اشتهایی، پانکراتیت، آسیب کبدی، سرفه و تنگی نفس، اختلالات بینایی، علائم نوروپاتی محیطی و اسیدوزلاکتیک از عوا رض گزارش شده این دارو هستند.

هشدارها
  1. مصرف این دارو در بیماران دارای سابقه ابتلا به نوروپاتی محیطی باید با احتیاط فراوان صورت گیرد و در صورت بروز یا تشدید علائم بیماری، مقدار مصرف دارو باید کاهش یابد یا مصرف دارو قطع شود.
  2. این دارو در بیماران مبتلا به هپاتومگالی یا هر نوع بیماری کبدی، پانکراتیت و عیب کار کلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  3. استاوودین ممکن است موجب بروز اسیدوزلاکتیک شود و در صورت افزایش ناگهانی آمینوترانسفراز پلاسما یا بروز هپاتومگالی پیشرونده یا اسیدوز متابولیک یا لاکتیک مصرف دارو باید قطع شود.
تداخل های دارویی

اثر ضد ویروسی این دارو در صورت مصرف همزمان با زیدوودین، دوکسوروبیسین و ریباویرین ممکن است کاهش یابد.

مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار 40 میلیگرم هر 12 ساعت حداقل یک ساعت قبل از غذا مصرف می شود.

کودکان:

برای کودکا ن با سن بیش از 3 ماه و وزن کمتر از 30 کیلوگرم مقدار 1 mg/kg هر 12 ساعت مصرف می شود و برای کودکان با وزن 30 کیلوگرم و بیشتر مقدار مصرف مانند بزرگسالان است.

فرم های دارویی

Capsule: 40 mg