سولفادیازین

موارد مصرف

سولفادیازین یک آنتی بیوتیک از دسته سولفونامیدها است. سولفودیازین در درمان عفونت های حساس به این دارو و برای پیشگیری از تب روماتیسمی عود کننده مصرف می شود.

مکانیسم اثر

سولفونامیدها بدلیل شباهت ساختمانی با پارامینوبنزوئیک اسید (PABA) به صورت رقابتی آنزیم دی هیدروپتروآت سنتتاز باکتری را که مسئول تبدیل کردن PABA به اسید دی هیدروفولیک است، مهار می کنند. این امر در نهایت منجر به وقفه در ساخت پورین ها، تیمیدین و DNA می گردد.

فارماکوکینتیک

همه سولفونامیدها جذب خوراکی خوبی (بیشتر از%70 ) دارند. متابولیسم آنها کبدی است. نیمه عمر سولفادیازین تقریباً 10 ساعت است که در صورت وجود عیب کار کلیه به حدود 34 ساعت افزایش می یابد. دفع دارو عمدتاً کلیوی است. غلظت سرمی دارو پس از 3 - 6 ساعت به حداکثر می رسد.

عوارض جانبی

عوارض گوارشی، واکنش های حساسیتی جلدی و حساسیت به نور از عوارض شایع سولفادیازین هستند.

موارد منع مصرف

در صورت ابتلا به پورفیری یا وجود حساسیت به سولفونامیدها، فوروسماید، مدرهای تیازیدی، سولفونیل ها اوره ها یا مهارکننده های کربنیک انیدراز نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. بدلیل حلالیت کم دارو در آب و احتمال بروز کریستال در ادرار، مصرف سولفادیازین برای درمان عفونت های ادراری توصیه نمی شود.
  2. بین سولفونامیدها حساسیت متقاطع وجود دارد و چنانچه بیماری به یک سولفونامید حساسیت آلرژیک نشان دهد، ممکن است به سایر سولفونامیدها نیز حساس باشد.
  3. در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: دیسکرازی خونی یا کم خونی مگالوبلاستیک ناشی از کمبود فولات، کمبود G6PD، عیب کار کبد و کلیه.
تداخل های دارویی

مصرف همزمان سولفادیازین با داروهای ضد انعقاد کومارینی، ضد صرع هیدانتوئینی، داروهای خوراکی ضد دیابت، داروهای همولیتیک، داروهای سمی برای کبد و متوترکسات ممکن است سبب تشدید اثرات این داروها شود.

نکات قابل توصیه
  1. هنگام مصرف این دارو باید به مقدار کافی مایعات مصرف نمود تا میزان دفع ادرار در روز برای یک فرد بزرگسال حداقل 1200 میلی لیتر باشد.
  2. بیماران با عیب کار کلیه ممکن است به کاهش مقدار مصرف نیاز داشته باشند.
  3. سولفونامیدها نباید در نوزادان با سن کمتر از 2 ماه مصرف شوند.
  4. دوره درمان با این دارو باید کامل شود.
  5. مراجعه منظم به پزشک به منظور بررسی و انجام آزمون شمارش تام خون ضروری است.
  6. در صورت بروز سرگیجه باید احتیاط شود.
  7. احتمال بروز واکنش های حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در درمان عفونت های حساس مقدار 2 – 4 گرم در ابتدا و سپس تا 6 گرم در روز در مقادیر منقسم (برای توکسوپلاسموز تا 8 گرم در روز) مصرف می شود. برای پیشگیری از تب روماتیسمی 1 گرم در روز مصرف می شود.

کودکان:

برای درمان عفونت های حساس ابتدا 75 mg/kg/day و سپس 150 mg/kg/day در مقادیر منقسم (تا حداکثر 6 گرم در روز) مصرف می شود.

برای پیشگیری از تب روماتیسمی برای کودکان با وزن کمتر از 30 کیلوگرم تا 500 میلی گرم در روز مصرف می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 500 mg