تامسولوسین

موارد مصرف

این دارو در هیپرپلازی خوش خیم پروستات به منظور رفع علائم انسداد ادراری مصرف می شود.

مکانیسم اثر

تامسولوسین یک مسدود کننده گیرنده آلفا- یک بوده و اثرات مشابه پرازوسین دارد. گزارش شده است که این دارو برای گیرنده alpha 1A که 70 درصد گیرنده های آلفا - یک پروستات را شامل می شود، بسیار اختصاصی تر می باشد.

فارماکوکینتیک

تامسولوسین از راه مجرای گوارش جذب می شود و فراهمی زیستی آن تقریبا کامل است. میزان و سرعت جذب همراه با غذا کاهش می یابد. پس از مصرف خوراکی یک فرآورده پیوسته رهش، اوج غلظت پلاسمایی پس از یکساعت حاصل می شود. 99% از دارو به پروتئین های پلاسما پیوند می یابد. این دارو در کبد متابولیزه می شود و از راه ادرار بصورت تغییر نیافته دفع می گردد. نیمه عمر دارو حدود 4 – 5.5 ساعت است.

عوارض جانبی

به تک نگار پرازوسین مراجعه شود. اثرات گشاد کنندگی عروق این دارو در مقایسه با پرازوسین کمتر است. این دارو ممکن است موجب ناهنجاری های انزال شود.

هشدارها
  1. وضعیت فشار خون بیمار در طول درمان با این دارو باید به دقت پیگیری شود.
  2. قبل از شروع درمان با این دارو، باید از عدم وجود سرطان پروستات مطمئن شد.
تداخل های دارویی

به تک نگار پرازوسین مراجعه شود.

نکات قابل توصیه

از شکستن، جویدن و یا خرد کردن کپسول باید خودداری گردد.

مقدار مصرف

بزرگسالان:

از راه خواراکی، با مقدار 400 میکروگرم یکبار در روز پس از غذا و در یک زمان معین در هر روز مصرف می شود. توصیه می شود که مقدار مصرف هر 2 – 4 هفته در صورت نیاز تا حداکثر 800 میکروگرم یکبار در روز افزایش یابد.

فرم های دارویی

Extended Release Capsule: 0.4 mg