ترازوسین

موارد مصرف

این دارو در کنترل زیادی فشار خون و در هیپرپلازی خوش خیم پروستات به منظور رفع علامتی انسداد ادراری مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو یک مسدود کننده گیرنده آلفا - یک آدرنرژیک است که دارای اثرات مشابه پرازوسین است، هر چند طول اثر دارو بیشتر است.

فارماکوکینتیک

این دارو بسهولت و تقریبا بطور کامل از مجرای گوارش جذب می شود. فراهمی زیستی دارو حدود 90% است. اوج غلظت پلاسمایی پس از یکساعت حاصل می شود 90 - 94 درصد از دارو به پروتئین های پلاسما متصل می شود. دارو در کبد متابولیزه شده و نیمه عمر آن حدود 12 ساعت است. این دارو از راه مدفوع و ادرار دفع می گردد. پس از مصرف خوراکی، اثرات کاهنده فشار خون این دارو طی 15 دقیقه شروع شده و تا 24 ساعت ادامه می یابد.

عوارض جانبی

به تک نگار پرازوسین مراجعه شود.

تداخل های دارویی

به تک نگار پرازوسین مراجعه شود.

مقدار مصرف

توجه: هر 1.2 میلی گرم از ترازوسین هیدروکلراید، تقریبا برابر یک میلی گرم ترازوسین می باشد.

 

بزرگسالان:

 به منظور پیشگیری از خطر کلاپس که معمولا در بعضی ار بیماران پس از مصرف اولین مقدار دارو بروز می نماید، یک میلی گرم از دارو هنگام خواب مصرف می شود که این مقدار مصرف به تدریج در فواصل 7 روز بر اساس پاسخ بیمار افزایش می یابد. در درمان زیادی فشار خون، مقدار نگهدارنده 2 - 10 میلی گرم یکبار در روز، تا حداکثر 20mg/day به صورت مقدار واحد یا در دو مقدار منقسم می باشد.  در درمان هیپرپلازی خوشخیم پروستات، مقدار نگهدارنده 5 - 10 میلی گرم یکبار در روز می باشد.

فرم های دارویی

 Tablet: 2 mg, 5 mg