تترابنازین

موارد مصرف

این دارو برای درمان اختلالات حرکتی ناشی از کره هانتیگتون، همی بالیسموس، کره ناشی از پیری و اختلالات نورولوژیک مشابه مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو مثل رزرپین باعث تخلیه وزیکول های مونو آمین می شود، ولی اثر آن کوتاه تر و اختصاصی تر (بر CNS) از رزرپین می باشد.

فارماکوکینتیک

جذب دارو کم و متغیر است. به مقدار زیاد در گذر اول کبدی متابولیزه می شود. به طور عمده در کبد متابولیزه و از طریق کلیه دفع می شود.

عوارض جانبی

خواب آلودگی، اختلالات گوارشی، افسردگی، اختلالات خارج هرمی، افت فشار خون، سندرم بدخیم نورولپتیک، علایم پارکینسون از عوارض جانبی این دارو محسوب می شوند.

موارد منع مصرف

در بیماران مبتلا به پارکینسون همراه و تا 14 روز بعد از قطع مهارکننده های مونوآمین اکسیداز و در دوران شیردهی نباید از این دارو استفاده کرد.

هشدارها

در بارداری باید با احتیاط کامل مصرف شود.

تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان با داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز موجب تحریک سیستم عصبی مرکزی و افزایش شدید فشار خون می شود.
  • مصرف این دارو با داروهای ضد جنون، احتمال بروز واکنش های خارج هرمی را افزایش می دهد.
مقدار مصرف

 بزرگسالان:

ابتدا 12.5 میلی گرم دو بار در روز (سالمندان 12.5 میلی گرم روزانه) مصرف می شود و به تدریج تا 121.5 - 25 میلی گرم سه با در روز افزایش یابد. حداکثر مقدار مصرف 200 mg/day  است.

فرم های دارویی

Scored Tablet: 25 mg