تتراکائین

موارد مصرف

تتراکائین برای ایجاد بیحسی موضعی یا منطقه ای (زیر عنکبوتیه) مصرف می شود.

عوارض جانبی

واکنش های سیستمیک ممکن است به سرعت یا با تاخیر و تا 30 دقیقه پس از تجویز دارو بروز کند.

عوارض با شیوع کم شامل: کبودی رنگ پوست، اختلال بینائی و یا دوبینی، تشنج، سرگیجه، زنگ زدن گوش، لرزش یا رعشه، عصبانیت و یا بیقراری غیرعادی و تهوع و استفراغ می باشد. قرمزی پوست، ادم و خارش نیز در مصرف موضعی این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

در صورت وجود بلوک کامل قلبی، خونریزی شدید، کاهش شدید فشار خون، عفونت و التهاب در موضع تزریق، سپتی سمی و شوک نباید از این دارو برای ایجاد انسداد زیر عنکبوتی های استفاده گردد.

هشدارها
  1. در بیماری CNS به هر دلیل و یا اختلالات انعقادی خون باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  2. ضعف طولانی قلبی - عروقی و آریتمی قلبی در اثر مصرف این دارو گزارش شده است.
  3. احتمال بروز حساسیت به دارو وجود دارد.
  4. این دارو نباید بر روی بافت ملتهب، زخمی یا غنی از بسترهای عروقی استفاده شود.
  5. این دارو نباید برای ایجاد بیحسی در برونکوسکوپی یا سیستوسکوپی استفاده شود.
  6. در صورت وجود عیب کار قلب، حساسیت به دارو، التهاب یا عفونت در محل تزریق باید با احتیاط فراوان
  7. مصرف شود.
  8. در صورت وجود بیماری CNS به دلیل عفونت، تومور یا سایر علل و نقص انعقادی به دلیل مصرف داروهای ضد انعقاد یا اختلالات هماتولوژیک، تزریق زیرعنکبوتیه باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
تداخل های دارویی
  • داروهای مضعف CNS، از جمله داروهایی که معمولاً قبل از بیهوشی و یا به عنوان کمک همراه با داروهای بیحس کننده موضعی مصرف می شوند و نیز سولفات منیزیم تزریقی در صورتی که همزمان با داروهای بیحس کننده موضعی مصرف گردند، ممکن است موجب بروز اثرات تضعیفی اضافی CNS شوند.
  • داروهای مسدود کننده گیرنده بتا آدرنرژیک از طریق کاهش جریان خون کبدی، سرعت متابولیسم دارو را کاهش داده و خطر مسمومیت با آن را بالا می برد.
  • سایمتیدین متابولیسم این دارو را به تاخیر می اندازد و در نتیجه احتمال خطر مسمومیت را افزایش می دهد.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت حساسیت به سایر بیحس کننده ها، این دارو باید با احتیاط و زیر نظر پزشک تجویزگردد.
  2. بدلیل طولانی بودن زمان بیحسی باید دقت گردد که اعضای بیحس شده مجروح نگردند.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

برای بیحسی نخاعی پایین ستون فقرات مقدار 2 - 5 میلی گرم (0.2 - 0.5  میلی لیتر) از محلول یک درصد همراه با دکستروز 10% در بیحسی ناحیه پرینه 5 میلی گرم، برای بیحسی ناحیه تحتانی پرینه مقدار 10 میلی گرم از محلول1%  رقیق شده مایع مغزی - نخاعی یا دکستروز 1% تزریق می شود. در بیحسی کنار دنده ها حداکثر 15 - 20 میلی گرم از محلول 1% استفاده می شود.

کودکان:

مصرف این دارو جهت بیحسی نخاعی تائید نشده است.

فرم های دارویی

Injection: 1%