تتراکوزاکتاید

موارد مصرف

تتراکوزاکتاید عمدتا برای تشخیص بی کفایتی آدرنوکورتیکال مصرف می شود. این دارو بجای کورتیکواستروئیدها نیز مصرف شده است.

مکانیسم اثر

تتراکوزاکتاید یک پلی پپتید صناعی است که خصوصیاتی شبیه کورتیکوتروپین دارد.

عوارض جانبی

واکنش های حساسیتی به دارو مهمترین عارضه ناشی از مصرف تتراکوزاکتاید است . اثرات دیابتوژنیک، اختلالات گوارشی، استئوپروز، آکنه و هیرسوتیسم از دیگر عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

تتراکوزاکتاید نباید در بیماران با سابقه اختلالات آلرژیک مانند آسم مصرف شود.

هشدارها

از آنجا که احتمال بروز واکنش های حساسیتی تا یک ساعت بعد از تزریق دارو وجود دارد ، بیمار باید حداقل به مدت یک ساعت تحت نظر باشد.

مقدار مصرف

برای تشخیص بی کفایتی غده فوق کلیوی نیم ساعت بعد از تزریق 250 میکروگرم میزان افزایش در غلظت پلاسمائی کورتیزول اندازه گیری می شود. برای کاربردهای درمانی (به جای کورتیکواستروئیدها) مقدار مصرف اولیه1 mg/day  است که بعد از کنترل علائم اولیه بیماری مقدار مصرف تا 1 میلی گرم در هفته کاهش می یابد.

فرم های دارویی

 Injection: 1 mg/ml