تتراسایکلین ها

آنچه در این مقاله می خوانید:
کلیات

 

  • Doxycycline
  • Tetracycline

 

 

تتراسیکلین ها آنتی بیوتیک های باکتریواستاتیک با طیف اثر گسترده هستند که امروزه به دلیل افزایش مقاومت میکروبی مصرف آنها کاهش یافته است. با این وجود، این داروها همچنان درمان انتخابی عفونت های ناشی از کلامیدیا (عامل بیماری های تراخم، پسیتاکوز، سالپنژیت، اورتریت و لنفوگرانولوماونروم)، ریکتزیا (عامل تب Q). میکوپلاسما (عامل عفونت های مجاری تنفسی و تناسلی)، بروسلا و بورلیا پورگدورفری (اسپیروکت عامل بیماری Lyme) می باشند. تتراسیکلین ها به دلیل اثر برهموفیلوس انفلوآنزا در برونشیت مزمن و همچنین در درمان آکنه و بیماری دهان و دندان نیز مصرف می شوند.

 

از نظر طیف اثر تفاوت زیادی بین تتراسیکلین های موجود در بازار دارویی نیست. تتراسیکلین ها در استخوان و دندان در حال رشد رسوب می کنند (به کلسیم پیوند می یابند) و موجب رنگی شدن دندانها و گاه هیپوپلازی لثه می شوند. به همین دلیل مصرف تتراسیکلینها در کودکان با سن کمتر از 12 سال و زنان باردار ممنوع است.

 

به استثنای داکسی سیکلین، سایر تتراسیکلین های موجود در بازار داروی ایران ممکن است موجب بدتر شدن عیب کار کلیه در بیماران مبتلا به این عارضه گردند و به همین دلیل مصرف این داروها در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی ممنوع است. جذب خوراکی تتراسیکلین ها در صورت مصرف همزمان با شیر (به جز داکسی سیکلین)، آنتی اسیدها و املاح کلسیم، منیزیم و آهن کاهش می یابد.

 

مکانیسم اثر تتراسیکلین ها جلوگیری از ساخت پروتئین از طریق ممانعت از پیوند tRNA به کمپلکس mRNA -ریبوزوم است.