تیابندازول

موارد مصرف

تیابندازول در درمان آلودگی با لارو مهاجر پوستی کرم های انکیلوستوما برازیلینس و انکیلوستوماکانینوم، لارو مهاجر احشایی کرم های توکسوکاراکانیس و توکسوکاراکاتی، استرونژیلوئیدس استرکورالیس و تریشینلا اسپیرالیس به کار می رود. این دارو در درمان آلودگی با کرم های کاپیلاریا فیلیپیننسیس، دراکونکولوس مدیننسیس و تریکواست رونژیلوئیدس نیز مصرف شده است.

مکانیسم اثر

دارو با مهار آنزیم فومارات ردوکتاز که اختصاصی کرم است، باعث کشته شدن آن می شود. دارو ممکن است تخم و لارو کرم را نیز از بین ببرد، اما روی لارو تریشین موجود در کیست در عضله اثر ندارد.

فارماکوکینتیک

تیابندازول به خوبی و سریع از مجرای گوارش جذب می شود. متابولیسم دارو کبدی و سریع است. نیمه عمر آن در بیمار با کلیه سالم 1 - 2 ساعت می باشد. طی 48 ساعت بیش از 90 درصد آن از کلیه دفع می شود.

عوارض جانبی

بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، سرگیجه، اسهال، سردرد، خارش، خواب آلودگی، واکنش های حساسیت مفرط از جمله تب و لرز، آنژیوادم، بثورات جلدی آریتم مولتی فرم و سندرم استیونس جانسون و بندرت وزوز گوش و آسیب پارانشیم کبد و اختلالات بینایی با مصرف این دارو گزارش شده است.

هشدارها
  1. در درمان آلودگی با کرمک، اسکاریس، کرم شلاقی، کرم قلابدار و آلودگی مرکب بیشتر از مبندازول و پیرانتل به دلیل سمیت کمتر و اثر بیشتر، استفاده می شود. تیابندازول در پیشگیری از دارو به کرم به کار نمی رود.
  2. در عیب کار کبد و کلیه و در صورت بروز سرگیجه، خواب آلودگی، تاری دید یا زرد شدن چشم باید با احتیاط فراوان مصرف شود. در عیب کار کبد مقدار مصرف باید تقلیل یابد.
  3. در آلودگی شدید به کرم، دارو باید به صورت طولانی مدت مصرف شود.
  4. انجام آزمون خلط در درمان استرونژیلوئیدیاز در صورت وجود علائم یا نشانه های ریوی، احتمال وجود سندرم آلودگی مکرر و کاهش ایمنی بیمار ممکن است ضروری باشد. همچنین انجام آزمون مدفوع پیش از درمان با دارو یا تقریباً 2 - 3 هفته پس از آن برای تعیین اثربخشی آن ممکن است مورد نیاز باشد.
تداخل های دارویی

تیابندازول باعث کاهش دفع تئوفیلین می شود.

نکات قابل توصیه
  1. در بعضی از بیماران دارو ممکن است باعث تغییر بوی ادرار شود که به دلیل متابولیت داروست و از نظر بالینی اهمیت ندارد.
  2. قبل از بلعیدن، دارو باید خوب جویده شود. بیمار باید دوره درمان را کامل کند. تکرار درمان در بعضی آلودگی ها ضروری است.
  3. برای کاهش عوارض جانبی بهتراست دارو بعد از غذا (صبح و شب) میل شود.
  4. برای کاهش واکنش های التهابی لار و تریشین، مصرف توام کورتیکوستروئید سیستمیک به خصوص در بیمارانی که علائم شدید دارند، توصیه می شود.
مقدار مصرف

در بزرگسالان و کودکان بیشتر از 14 کیلوگرم، در درمان لارو مهاجر پوستی به میزان 25 mg/kg  دوبار در روز به مدت دو روز مصرف می شود. در صورت وجود ضایعه فعال، مصرف دارو دو روز بعد از پایان درمان تکرار می شود. در درمان لارو مهاجر احشایی25 mg/kg دو بار در روز به مدت 5 - 7 روز مصرف و در صورت لزوم 4 هفته بعد تکرار می شود. در آلودگی معمولی با اترونژیلوئیدس 25 mg/kg دوبار در روز به مدت 2 روز به کار می رود و در سندرم آلودگی مکرر25 mg/kg  دو بار در روز به مدت 5 - 7 روز مصرف می شود. در درمان تریشین 25 mg/kg دوبار در روز به مدت2 – 4  روز براساس پاسخ بیمار به کار می رود. در درمان کاپیلاریاز25 mg/kg  یکبار در روز به مدت 30 روز به کار می رود. در درمان دراکونکولیاز25 mg/kg  دو بار در روز به مدت دو روز به کار می رود. در درمان تریکواسترونژیلیاز در بیماران تا 68 کیلوگرم،25 mg/kg  دو بار در روز به مدت 2 روز به کار می رود. در بیماران بالاتر از 68 کیلوگرم به میزان 1.5 g دوبار در روز مصرف می شود. حداکثر مقدار مصرف مجاز روزانه تا 3 گرم می باشد.

فرم های دارویی

Chewable Tablet: 500 mg