تی اتیل پرازین

موارد مصرف

این دارو در درمان تهوع و استفراغ مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو همانند سایر ترکیبات فنوتیازینی بر مرکز استفراغ و همچنین بر منطقه ماشه ای گیرنده شیمیایی (CTZ)  اثر کرده و اثر ضد استفراغ خود را اعمال می کند.

فارماکوکینتیک

پس از مصرف خوراکی، اثر این دارو طی تقریباً 30 دقیقه ظاهر شده و به مدت 4 ساعت باقی می ماند.

عوارض جانبی

گیجی، خواب آلودگی، کاهش فشار خون بویژه کاهش فشار خون وضعیتی، خشکی دهان، تضعیف CNS، عوارض اکستراپیرامیدال، عوارض خونی مانند آگرانولوسیتوز، لوکوسیتوپنی، پان سیتوپنی، ترمبوسیتوپنی، یرقان انسدادی، حملات تشنجی، خشکی دهان و تاری دید از عوارض جانبی این دارو هستند.

موارد منع مصرف
  1. در صورت ضعف شدید دستگاه عصبی مرکزی یا اغماء از مصرف این دارو باید صرفنظر کرد.
  2. مصرف این دارو در افرادی که حساسیت مفرط به این دارو یا سایر فنوتیازین ها دارند، جایز نمی باشد.
  3. در صورت کمی شدید فشار خون از مصرف این دارو باید خودداری نمود.
  4. از مصرف این دارو در کودکان و نوجوانانی که مشکوک به ابتلای به سندرم Reye هستند، باید خودداری نمود.
هشدارها
  1. هنگام مصرف این دارو، در مصرف داروهای مضعف CNS  وهمچنین الکل باید احتیاط نمود. زیرا ممکن است ضعف شدید CNS  ایجاد شود.
  2. در صورت تجویز این دارو به بیمارانی که تحت بیهوشی عمومی قرار گرفته اند و یا بیمارانی که تحت بیحسی نخاعی یا خارچ سخت شامه ای قرارگرفته و همچنین به بیمارانی که تحت درمان با داروهای بلوک کننده گیرنده های آدرنرژی ک قراردارند، امکان کاهش شدید فشار خون وجود دارد.
  3. شکل تزریقی این دارو حاوی متابی سولفیت سدیم و قرص های آن نیز حاوی رنگ زرد تارترازین هستند که ممکن است سبب بروز واکنش های آلرژیک شوند.
  4. در موارد زیر با احتیاط فراوان تجویز شود: سابقه واکنش های دیسکنزی، اختلال شدید تا متوسط کبد، بیماران باردار مبتلا به پره اکلامپسی
  5. بی ضرری و اثربخشی این دارو در کودکان با سن کمتر از 12 سال ثابت نشده است.
تداخل های دارویی
  • با مصرف این دارو با داروهای آنتی کولینرژیک مانند آلکالوئیدهای بلادونا ممکن است عوارض آنتی کولینرژیک افزایش یابند.
  • در صورت مصرف همزمان بنزوتروپین یا تری هگزی فنیدیل یا سایر داروهای آنتی کولینرژیک همزمان با تی اتیل پرازین به منظور کاهش عوارض اکستراپیرامیدال، ممکن است موجب کاهش جذب خوراکی تی اتیل پرازین و کاهش اثر بخشی آن شود و در ضمن عوارض جانبی آنتی کولینرژیک آن افزوده می شود.
  • مصرف همزمان این دارو با کابرگولین منجر به کاهش اثربخشی هر دو دارو می شود.
  • در صورت مصرف همزمان تی اتیل پرازین و سیزاپراید ، احتمال عوارض قلبی افزایش یافته، لذا از مصرف همزمان آنها باید اجتناب کرد.
  • این دارو اثربخشی آمفتامین ها از جمله دکستروآمفتامین را کاهش می دهد.
  • برای درمان کاهش فشار خون ناشی از تی اتیل پرازین نباید از اپی نفرین استفاده کرد زیرا منجر به معکوس شدن اثر اپی نفرین می شود.
  • تی اتیل پرازین ممکن است مانع از اثر لوودوپا شود.
  • مصرف این دارو با ترامادول ممکن است باعث بروز تشنج شود.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای مضعفCNS  مانند مپریدین، موجب تضعیف بیش از حد CNS می شود.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت بروز عوارض اکستراپیرامیدال باید مقدار مصرف کاهش یافته یا مصرف دارو قطع شود.
  2. به دلیل ایجاد خواب آلودگی و گیجی با مصرف این دارو، به هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط کرد.
  3. محلول تزریقی این دارو باید بصورت تزریق عضلانی بکار رود، ولی تزریق عمیق عضلانی آن توصیه نمی شود.
  4. این دارو باید دقیقاً مطابق دستور پزشک مصرف شود و از مصرف بیش از مقدار تجویز شده باید خودداری نمود.
  5. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض یاد آوری باید آن را مصرف کرد ولی در صورت نزدیک شدن به زمان مصرف نوبت بعدی، باید از مصرف آن صرفنظر کرده و مقادیر بعدی را طبق برنامه مصرف نمود.
مقدار مصرف

در بزرگسالان مقدار 10 mg، یک تا سه بار در روز بصورت خوراکی یا تزریق عضلانی مصرف می شود. (مقدار مصرف براساس استرمالئات دارو می باشد)

فرم های دارویی

Tablet: 6.5 mg

Injection: 6.5 mg