تیوریدازین

موارد مصرف

در موارد اسکیزوفرنی و سایر حالات جنون، مانیا، برای درمان کمکی کوتاه مدت کمکی تحریک پذیری روانی - حرکتی، اضطراب شدید و تحریک پذیری و بیقراری در سالمندان، مشکلات شدید رفتاری و ذهنی کودکان تجویز می شود.

فارماکوکینتیک

تیوریدازین از راه خوراکی جذب ناقصی دارد و تحت تاثیر متابولیسم عبور اول کبدی قرار می گیرد. درکبد متابولیزه و به متابولیت های فعال تبدیل می شود. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است. پیوند این دارو به پروتئین های پلاسما بسیار زیاد است.

عوارض جانبی

کاهش فشار خون، رتینوپاتی رنگد انه ای (کاهش دید اجسام) با مقادیر زیاد و در مصرف طولانی مدت، ناتوانی جنسی بخصوص اختلال در انزال، عوارض خارج هرمی، خواب آلودگی، رنگ پریدگی، کاهش فشار خون، دیسکنزی تاخیری، کابوس شبانه، بی خوابی و افسردگی از عوارض جانبی این دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود بیماری قلبی (کمی یا زیادی شدید فشار خون)، ضعف شدید CNS، کوما، سندرم مادرزادی QT طولانی، سابقه آریتمی قلبی و نقایص ژنتیکی که سبب کاهش فعالیت ایزوآنزیم  P4502D6شود، نباید مصرف گردد.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود:  الکلیسم حاد، دیسکرازی خونی، آسیب شدید مغزی، تصلب عروق مغزی، کاهش ذخیره قلبی مانند بی کفایتی دریچه میترال، بی کفایتی عروق مغزی، فئوکروموسیتوم، بی کفایتی کلیه، سندرم Reye، عیب کار کبد، سابقه حساسیت به هر یک از فنوتیازین ها.
  2. بررسی حرکت غیرطبیعی و مشاهده دقیق علائم اولیه دیسکینزی، در فواصل منظم در طول درمان، بویژه در سالخوردگان و بیماارانی که مقادیر زیاد دارو مصرف نموده یا به مدت طولانی تحت درمان هستند، توصیه می شود.
  3. اندازه گیری غلظت پتاسیم سرم قبل از شروع درمان و در طول درمان توصیه می شود.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان این دارو با مهار کننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین و سایر داروهای ضد فشار خون موجب کاهش شدید فشار خون وضعیتی می گردد.
  • اثرات کاهنده فشار خون این دارو در مصرف همزمان با داروهای هوشبر، مسددهای کانال کلسیم و ضد دردهای اوپیوئیدی افزایش می یابد.
  • آنتی اسیدها جذب این دارو را کاهش می دهند.
  • مصرف همزمان تیوریدازین با داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و سایر داروهای دارای خواص آنتی موسکارینی موجب افزایش اثرات ضد موسکارینی این دارو می گردد.
  • این دارو با کم کردن آستانه تشنج، با اثرات داروهای ضد صرع مقابله می کند. مصرف همزمان این دارو با ترفنادین و آستمیزول خطر بروز آریتمی بطنی را افزایش می دهد.
  • مصرف این دارو همراه با پروپرانولول و سایر داروهای ضد آریتمی خطر بروز آریتمی را افزایش می دهد.
  • مصرف توام لیتیم و متوکلوپرامید با این دارو موجب افزایش خطر بروز عوارض خارج هرمی می گردد.
  • بروز سندرم انسفالوپاتیک در تعدای از بیماران که همزمان لیتیم و داروهای ضد پسیکوز دریافت کرده اند، گزارش شده است.
  • اثرات ضد پارکینسون لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است مهار شود.
  • مصرف همزمان داروهای کاهنده فشار خون با این دارو ممکن است سبب کاهش شدید فشار خون شود. مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت مصرف طولانی مدت این دارو، معاینات چشم پزشکی باید انجام شود.
  2. در طول مصرف این دارو، بیمار باید به اندازه کافی مایعات دریافت کند.
  3. افزایش مقدار مصرف دارو باید بتدریج و حداقل هفته ای یکبار انجام شود.
  4. تجویز مقادیر زیاد این دارو باید برای مدت کوتاهی انجام شود و در صورتی که بعد از 3 ماه با این مقدار مصرف بهبودی حاصل نشد، باید مقدار مصرف را کاهش داد.
  5. از آنجا که این دارو دارای متابولیت فعال می باشد، در ابتدا مقدار مصرف روزانه بصورت منقسم و بعد از مدتی یکبار در روز تجویز می گردد.
  6. دوره درمان با این دار و باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار تجویز شده مصرف شود.
  7. برای حصول اثرات درمانی مطلوب، ممکن است چند هفته زمان مورد نیاز باشد.
  8. درصورتی که یک نوبت مصرف دارو فراموش شود، اگر رژیم درمانی بصورت یک نوبت مصرف در روز باشد، به محض به یاد آوردن در همان روز، نوبت فراموش شده، باید مصرف شود. در غیر اینصورت، از مصرف نوبت فراموش شده باید خودداری شود. اگر رژیم درمانی بصورت چند نوبت در روز باشد، به محض به یاد آوردن طی یکساعت، آن نوبت باید مصرف شود. در غیراینصورت از مصرف نوبت فراموش شده یا دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی باید خودداری گردد.
  9. قبل از قطع مصرف دارو، باید به پزشک مراجعه شود. قطع تدریجی مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
  10. از مصرف فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری گردد.
  11. در صورت نیاز به هر گونه عمل جراحی یا درمان اورژانس، پزشک باید از مصرف این دارو آگاه گردد.
  12. هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود.
  13. هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  14. هنگام ورزش در هوای گرم یا هنگام حمام آب گرم به علت احتمال بروز شوک حرارتی باید احتیاط نمود.
  15. این دارو ممکن است سبب بروز خشکی دهان شود. در صورت تداوم خشکی دهان به مدت بیش از دو هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.
  16. احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد. استفاده از عینک و لباس محافظت کننده ممکن است ضروری باشد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در درمان اختلالات پسیکوتیک، ابتدا50 - 100  میلی گرم 1 - 3 بار در روز مصرف می شود که در صورت تحمل و نیاز بیمار، بتدریج افزایش می یابد. بعنوان نگهدارنده، 50 - 200 میلی گرم 2 - 4 بار در روز مصرف می شود. به عنوان تسکین بخش، ابتدا 25 میلی گرم سه بار در روز مصرف می شود و سپس در صورت تحمل و نیاز بیمار بتدریج افزایش می یابد.  به عنوان نگهدارنده، 10 - 50 میلی گرم 2 - 4 بار در روز مصرف می شود.

 کودکان:

در درمان اختلالات پسیکوتیک، در کودکان 2 - 12  سال، ابتدا 10 - 25 میلی گرم 2 - 3 بار در روز مصرف می شود که در صورت تحمل و نیاز بیمار، بتدریج افزایش می یابد. درکودکان بزرگتر از 12 سال مقدار مصرف مانند بزرگسالان است.

فرم های دارویی

 Tablet: 10 mg, 25 mg, 100 mg