توپیرامات

موارد مصرف

از این دارو به عنوان داروی کمکی در درمان حملات تشنجی نسبی (partial) و حملات تشنجی تونیک - کلونیک عمومی اولیه در بزرگسالان و کودکان بالای 2 سال و همچنین درمان حملات تشنجی سندرم Lennox - Gastaut در بیماران با سن بالای2  سال استفاده می شود.

مکانیسم اثر

مکانیسم اثر این دارو بطور دقیق شناخته نشده است. توپیرامات جریان های سدیمی وابسته به ولتاژ را کاهش می دهد و ممکن است در حالت غیرفعال این کانال ها، بر آنها اثر کند. علاوه بر این، فرکانس فعال شدن گیرنده GABAA توسط GABA با مصرف این دارو افزایش می یابد و در نتیجه توپیرامات ورود یون کلر به داخل نرون ها ناشی از اثر GABA را افزایش داده و اثرات مهاری GABA را تقویت می کند. این دارو با مکانیسم دیگر فعالیت زیر گروه ها ی  Ampa - Kinate گیرنده های گلوتامات (یک اسید آمینه تحریکی است) را کاهش می دهد.

فارماکوکینتیک

بسرعت از راه خوراکی جذب می شود و فراهمی زیستی نسبی آن در مقایسه با اشکال دارویی محلول آن حدود 80 درصد است و غذا تاثیری بر فراهمی زیستی آن ندارد. پیوند پروتئینی آن کم و بین 13 - 17 درصد می باشد. به میزان وسیع متابولیزه نمی شود ولی 6 متابولیت از آن شناسایی شده اند که بیش از 5% مقدار تجویز دارو را شامل نمی شود. نیمه عمر حذف آن 21 ساعت است و غلظت پلاسمایی آن پس از2  ساعت از مصرف خوراکی به اوج خود می رسد. پس از4  روز غلظت پلاسمایی حالت پایدار خواهد داشت. دفع آن کلیوی است و حدود 70 درصد آن بصورت تغییر نیافته از ادرار دفع می شود.

عوارض جانبی

خستگی یا ضعف، سرگیجه، اغتشاش شعور، اشکال در تمرکز فکر یا توجه، دو بینی یا سایر اختلالات بینائی، گیجی، اختلالات قاعدگی، مشکلات حافظه، میوپی، گلوکومای با زاویه بسته ثانویه و حاد، عصبانیت یا تحریک پذیری، نیستاگموس، اختلالات حسی، کند شدن اعمال حرکتی، خواب آلودگی، اشکال در تکلم، بی اشتهایی و افزایش احتمال ایجاد سنگ های کلیوی از عوارض جانبی این دارو هستند.

هشدارها
  1. در نارسایی عملکرد کلیه، از جمله افراد تحت همودیالیز، باید با احتیاط فراوان و با کاهش مقدار مصرف، بکار رود.
  2. قبل از شروع درمان و در طول مصرف این دارو باید بطور منظم فشار داخلی کره چشم به منظور تشخیص گوکوما اندازه گیری شود زیرا این دارو می تواند فشار داخل کره چشم را بیافزاید.
تداخل های دارویی

کاربامازپین، فنی توئین و والپروات غلظت پلاسمایی توپیرامات را کاهش می دهند .داروهای مهار کننده انیدراز کربنیک مانند استازولامید ممکن است احتمال بروز سنگ های کلیوی ناشی از مصرف توپیرامات را افزایش دهند. اثر بخشی داروهای ضد بارداری خوراکی حاوی استروژن با مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد.

نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود و قطع مصرف آن باید بتدریج صورت گیرد.
  2. دوره درمان با دارو باید کامل شود. این دارو هر روز و بدقت و طبق دستور پزشک باید مصرف شود.
  3. بدلیل مزه تلخ این دارو باید از شکستن و خرد نمودن قرص های آن خودداری شود.
  4. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض بیاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد، از مصرف نوبت فراموش شده و دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی خودداری گردد.
  5. به دلیل عوارض جانبی این دارو، هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط شود.
  6. در صورت استفاده از قرص های ضد بارداری خوراکی حاوی استروژن، در طول مدت مصرف توپیرامات باید از یک روش دیگر جلوگیری از بارداری بطور همزمان و یا به عنوان جایگزین استفاده شود.
  7. بیمار در طول مدت مصرف این دارو باید آب و مایعات فراوان مصرف کند.
  8. از مصرف داروهای حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS باید حتی الامکان خودداری نمود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضد تشنج 400 mg/day در دو مقدارمنقسم تجویز می شود. در ابتدای درمان باید با مقدار50 mg/day برای یک هفته شروع کرد و تا دست یابی به مقدار مصرف موثر باید این مقدار را هفته ای یک بار به میزان50 mg/day  افزایش داد. معمولاً مقادیر بالاتر از 400 mg/day  اثر بیشتری ندارند. بیشینه مقدار مصرف آن در بزرگسالان 1600 mg/day  می باشد.

کودکان:

میزان 5 - 9 mg/kg/day در دو مقدار منقسم تجویز می شود. در هفته اول باید دارو را با مقدار 25 mg شب ها شروع کرد و تا دستیابی به مقدار مصرف موثر، در فواصل 1 تا 2 هفته ای مقدار مصرف را به میزان1 - 3 mg/kg/day  در دو مقدار منقسم روزانه افزایش داد.

فرم های دارویی

Tablet: 25, 50, 100, 200 mg