تری فلوئوپرازین

موارد مصرف

این دارو در درمان اختلالات پسیکوتیک مصرف می شود.

فارماکوکینتیک

پس از مصرف خوراکی جذب گردیده، اما دارای متابولیسم عبور اول کبدی است. حداکثر غلظت پلاسمایی 2 - 4 ساعت پس از مصرف خوراکی ایجاد می گردد. دارو به میزان زیادی در کبد متابولیزه شده و عمدتاً از راه کلیه دفع می گردد. پیوند این دارو به پروتئین های پلاسما بسیار زیاد است.

عوارض جانبی

آثار خارج هرمی خصوصاً دیستونیک و آکاتزی، خواب آلودگی، اثرات ضد موسکارینی و کمی فشار خون، افزایش سرعت ضربان قلب، آریتمی و سندرم شبه سنکوپ از جمله عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود بیماری قلبی (کمی یا زیادی شدید فشار خون)، ضعف شدید CNS، کوما، سندرم مادرزادی QT طولانی، سابقه آریتمی قلبی و نقایص مادرزادی ژنتیکی که سبب کاهش فعالیت ایزوآنزیم P450 2D6 شود، نباید مصرف شود.

هشدارها
  • این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: الکلیسم حاد، دیسکرازی خونی، آسیب شدید مغزی، تصلب عروق مغزی، کاهش ذخیره قلبی مانند بی کفایتی دریچه میترال، بی کفایتی عروق مغزی، فئوکروموسیتوم، بی کفایتی کلیه، سندرم Reye، عیب کار کبد، سابقه حساسیت به هر یک از فنوتیازین ها
  • بررسی حرکات غیرطبیعی و مشاهده دقیق علائم اولیه دیسکینزی، بطور منظم در طول درمان، بویژه در سالخوردگان و بیمارانی که مقادیر زیاد دارو دریافت می کنند، توصیه می شود.
تداخل های دارویی
  • تری فلوئوپرازین خطر ایجاد آریتمی های بطنی را در مصرف همراه با داروهای ضد آریتمی، مسددهای گیرنده بتا آدرنرژیک و داروهای ضد هیستامین مانند ترفنادین و آستمیزول افزایش می دهد.
  • مصرف فنوتیازین ها همراه با ضد افسردگی های سه حلقه ای، سبب کاهش متابولیسم و افزایش غلظت خونی آنها می گردد.
  • این دارو با کاهش آستانه تشنج، با اثر داروهای ضد صرع، مقابله می نماید.
  • مصرف این دارو همزمان با متیل دوپا، متوکلوپرامید و لیتیم سبب افزایش اثرات خارج هرمی آنها خواهد شد.
  • بروز سندرم آنسفالوپاتیک در تعدادی از بیماران که همزمان با لیتیم و داروهای ضد پسیکوز دریافت کرده اند، گزارش شده است.
  • اثرات ضد پارکینسون لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است مهار شود.
  • مصرف همزمان داروهای کاهنده فشار خون با این دارو ممکن است سبب کاهش شدید فشار خون شود.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد.
نکات قابل توصیه
  1. دوره درمان با این دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار تجویز شده مصرف شود.
  2. برای حصول اثرات درمانی مطلوب، ممکن است چند هفته زمان مورد نیاز باشد.
  3. در صورتی که یک نوبت مصرف دارو فراموش شود، اگر رژیم درمانی بصورت یک نوبت مصرف در روز باشد، به محض به یاد آوردن در همان روز، نوبت فراموش شده، باید مصرف شود. در غیر اینصورت، از مصرف نوبت فراموش شده باید خودداری شود. اگر رژیم درمانی بصورت چند نوبت در روز باشد، به محض به یاد آوردن طی یکساعت، آن نوبت باید مصرف شود. در غیراینصورت از مصرف نوبت فراموش شده یا دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی باید خودداری گردد.
  4. قبل از قطع مصرف دارو، باید به پزشک مراجعه شود. قطع تدریجی مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
  5. از مصرف فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری گردد.
  6. درصورت نیاز به هرگونه عمل جراحی یا درمان اورژانس، پزشک باید از مصرف این دارو آگاه گردد.
  7. هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود.
  8. هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  9. هنگام ورزش در هوای گرم یا هنگام حمام آب گرم به علت احتمال بروز شوک حرارتی باید احتیاط نمود.
  10. این دارو ممکن است سبب بروز خشکی دهان شود. در صورت تداوم خشکی دهان به مدت بیش از دو هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.
  11. احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد. استفاده از عینک و لباس محافظت کننده ممکن است ضروری باشد.
مقدار مصرف

خوراکی

بزرگسالان:

در درمان اختلالات پسیکوتیک، ابتدا 2 - 5 میلی گرم 1 - 2 بار در روز مصرف می شود. مقدار مصرف بتدریج در صورت تحمل و نیاز بیمار افزایش می یابد.

کودکان:

در درمان اختلالات پسیکوتیک، در کودکان 6 - 12 سال، ابتدا یک میلی گرم 1 - 2 بار در روز مصرف می شود و سپس مقدار مصرف در صورت تحمل و نیاز بیمار بتدریج افزایش می یابد. مقدار مصرف در کودکان بزرگتر از 12 سال، مانند بزرگسالان است.

 

تزریقی

بزرگسالان :

مقدار 1 - 2 میلی گرم هر 4 - 6 ساعت تزریق عضلانی می شود.

کودکان:

در کودکان 6 - 12 سال، مقدار یک میلی گرم 1 - 2  بار در روز تزریق عضلانی می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 1 mg, 2 mg, 5 mg, 10 mg

Injection: 1 mg/ml