تری هگزی فنیدیل

موارد مصرف

تری هگزی فنیدیل در درمان بیماری پارکینسون و کاهش عوارض خارج هرمی ناشی از دارو ها (به جز دیسکنزی دیررس) تجویز می شود.

مکانیسم اثر

این داروها با مهار گیرنده های موسکارینی در مغز موجب می شود که تعادل بین فعالیت سیستم کولینرژیک و دوپامینرژیک برقرار شود. بعلاوه، دارای اثر مستقیم ضداسپاسم بر عضلات صاف نیز می باشد.

فارماکوکینتیک

از راه خوراکی بخوبی جذب می شود. اثر دارو پس از یکساعت شروع و طول اثر آن 6 - 12 ساعت است.

عوارض جانبی

خشکی دهان، اختلال گوارشی، گیجی، تاری دید، احتباس ادرار، افزایش ضربان قلب، افزایش حساسیت، عصبی شدن، توهم، تحریک و اختلالات روانی از عوارض جانبی این دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در موارد احتباس ادراری درمان نشده، گلوکوم با زاویه بسته یا انسداد دستگاه گوارش نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در موارد بیماری قلبی - عروقی یا نارسایی کبدی یا کلیوی باید با احتیاط فراوان تجویز شود.
  2. این دارو ممکن است براعمالی که نیاز به مهار ت دارند، مثل رانندگی تاثیر بگذارد.
  3. مقادیر اندک دارو باعث تضعیف CNS می شود، در حالی که در مقادیر بالاتر ممکن است باعث تحریک مغز شود.
تداخل های دارویی
  • مصرف توام این دارو با داروهای دیزوپرامید، ضد افسردگی سه حلقه ای و مهارکننده آنزیم مونوآمین اکسیداز، آنتی هیستامین، فنوتیازین ها، آمانتادین و داروهای آنتی کولینرژیک باعث افزایش اثر آنتی موسکارینی می شود.
  • این دارو جذب کتوکونازول و غلظت پلاسمایی فنوتیازین ها را کاهش می دهد و با اثر سیزاپراید بر دستگاه گوارش مقابله می کند.
  • این دارو با ایجاد خشکی دهان، در حل شدن نیترات های زیرزبانی اختلال ایجاد کرده و اثر آنها را کاهش می دهد.
  • در صورت مصرف همزمان با لودوپا ممکن است باعث افزایش کارآیی لودوپا شود. در صورت وجود سابقه سایکوز مصرف همزمان توصیه نمی شود.
نکات قابل توصیه

در صورت بروز خشکی دهان یا عوارض گوارشی بهتر است قبل از غذا مصرف شود.

مقدار مصرف

مقدار 1 - 5 mg/day پس از صبحانه مصرف می شود که بتدریج تا 10 میلی گرم قابل افزایش است. مقدار مصرف نگهدارنده معمولاً 5 - 15 mg/day  در 3 - 4 نوبت منقسم است.

فرم های دارویی

Tablet: 2 mg, 5 mg