تریمیپرامین

موارد مصرف

این دارو در درمان بیماری افسردگی مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سروتونین توسط غشاء پایانه سلول عصب یپیش سیناپسی، غلظت آنها را در سیستم اعصاب مرکزی افزایش می دهد. بنظر می رسد که با تداوم مصرف این دارو تغییراتی در سطح گیرنده ها ایجاد می شود که تا حدودی اثرات ضد افسردگی این دارو را توجیه می کند.

فارماکوکینتیک

این دارو پس از تجویز خوراکی، بخوبی و بطور کامل از مجرای گوارش جذب می شود. دارای متابولیسم گذر اول کبدی بوده، نیمه عمر این دارو9 - 11  ساعت می باشد. 90% دارو به پروتئین های پلاسما پیوند می یابد. زمان شروع اثر دارو 2 - 3 هفته پس از مصرف بوده و دفع آن از طریق کلیه صورت می گیرد.

عوارض جانبی

خشکی دهان، خواب آلودگی، ضعف و خستگی، تاری دید، افزایش فشار داخل کره چشم، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، کاهش فشار خون وضعیتی، اختلال ضربان قلب، واکنش های ازدیاد حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حرکتی، تداخل در فعالیت جنسی، افزایش اشتها و وزن، عوارض اندوکرین مثل ژنیکوماستی، اختلالات خونی، لرزش اندامها، اغتشاش شعور، عصبانیت یا بیقراری از عوارض جانبی دارو هستند.

هشدارها

این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود:

الکلسیم حاد، آسم، اختلالات دوقطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی - عروقی، گلوکوم با زاویه بسته، افزایش فشار داخل کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، عیب کار کبد یا کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی، حساسیت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و احتباس ادرار.

تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS ، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز اگرانولوسیتوز را افزایش دهد.
  • با مصرف همزمان فنوتیازین ها با این دارو، اثرات آنتی کولینرژیک یا تسکین بخش این داروها یا تریمیپرامین ممکن است طولانی یا تشدید شود. همچنین احتمال بروز حملات تشنجی افزایش می یابد.
  • سایمتیدین ممکن است متابولیسم این دارو را مهار نموده و غلظت پلاسمایی آن را افزایش دهد.
  • اثرات کاهنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد.
  • مصرف همزمان داروهای مهار کننده های آنزیم MAO از جمله فورازولیدون و پروکاربازین با این دارو، منجر به بروز تشنجات شدید، بحران زیادی فشار خون یا مرگ شده است.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی - عروقی و احتمالاً بروز آریتمی، تاکی کاردی یا افزایش فشار خون شود.
  • این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع، مقابله می کند. بعضی از داروهای ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی تریمی پرامین، اثر ضد افسردگی آن را کاهش می دهند.
  • در صورت تزریق داخل نخاعی متریزامید همزمان با مصرف این دارو، احتمال بروز حملات تشنجی افزایش می یابد و بنابراین باید از 24 ساعت قبل و تا 48 ساعت بعد از میلوگرافی مصرف تریمیپرامین قطع شود.
نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف بتدریج در طول یک دوره حداقل 4 هفته ای باید انجام شود.
  2. در هفته های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظر قرار داد.
  3. بیش از یک داروی ضد افسردگی در یک زمان نباید تجویز شود.
  4. برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 1 - 6 هفته وقت لازم است.
  5. درمان سالمندان باید با حداقل مقدار شروع شود، زیرا به عوارض جانبی این دارو حساس ترند.
  6. به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یکباره مقادیر آن در موقع خواب، کفایت می کند.
  7. به بیمار باید یادآوری شود که در صورت بروز علائم آنتی موسکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل حاصل می شود.
  8. در صورت وجود سابقه مصرف مهار کننده های آنزیمMAO  توسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع آن، مصرف این دارو را آغاز نمود.
  9. در صورت ضرورت مصرف داروی مهار کننده MAO باید حداقل یک هفته میان قطع این دارو و شروع مصرف داروی جدید فاصله ایجاد شود.
  10. این دارو با ایجاد خواب آلودگی، ممکن است بر اعمالی که نیاز به مهارت و هوشیاری دارند، مانند رانندگی، تاثیر بگذارد.
  11. مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود.
  12. دوره درمان با این دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
  13. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت چند نوبت در روز باشد، به محض به یادآوردن آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه، زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، در اینصورت، مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد. اگر رژیم درمانی بصورت مصرف در هنگام خواب باشد، نباید هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در این موارد با پزشک مشورت گردد.
  14. به دلیل احتمال بروز منگی و سرگیجه هنگام برخاستن از حالت خوابیده و نشسته باید احتیاط نمود.
  15. با مصرف این دارو، خشکی دهان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از 2 هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.
  16. احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد، لذا ضروری است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
  17. بیمار باید 3 - 7 روز پس از قطع مصرف تحت نظر باشد
  18. در صورت نیاز به هرگونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضد افسردگی، ابتدا75 mg/day  در مقادیر منقسم مصرف می شود و سپس مقدار مصرف برحسب نیاز و تحمل بیمار بتدریج تا  150 mg/day (تا حداکثر 200 mg/day) تنظیم می شود. به عنوان نگهدارنده،50 - 150 mg/day  مصرف می شود. در بیماران بستری در بیمارستان، ابتدا100 mg/day  در مقادیر منقسم مصرف می شود و سپس مقدار مصرف طی چند روز تا 200 mg/day (حداکثر 250 - 300 mg/day  طی 2 - 3 هفته) افزایش می یابد.

کودکان:

در نوجوانان، ابتدا 50 mg/day  در مقادیر منقسم مصرف می شود و سپس مقدار مصرف برحسب نیاز و تحمل بیمار تا حداکثر100 mg/day  تعیین می شود.

فرم های دارویی

Tablet (as Maleate): 25 mg, 100 mg

Oral Drops: 4%