واکسن آبله مرغان

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی واکسن ها ضروری است.

 

برای ایجاد ایمنی فعال بر علیه آبله مرغان برای افرادی (از 12 ماهگی به بعد) مصرف می شود که یا خطر ابتلای آنها به بیماری زیاد است یا به مقدار زیاد مستعد هر گونه عارضه ناشی از آبله مرغان هستند.

مکانیسم اثر

واکسن آبله مرغان حاوی ویروس های زنده و ضعیف شده Varicella از سویه Oka/Merck می باشد. این واکسن به خوبی تحمل می شود و در مقابل عفونت طبیعی آبله مرغان مصونیت ایجاد می کند.

 

ایمنی زائی: 4 - 6 هفته بعد از واکسیناسیون در70 - 90% کودکان مصونیت ایجاد می کند که مصونیت حاصله برای 7 – 10 سال باقی می ماند.

عوارض جانبی

درد، خارش، تورم، قرمزی، هماتوم و سفتی در محل تزریق واکسن، جوشش هائی شبیه بیماری طبیعی از عوارض جانبی این فرآورده می باشند.

موارد منع مصرف

بارداری، حساسیت نسبت به یکی از اجزاء واکسن (مثل ژلاتین)، سابقه واکنش آنافیلاکتوئید نسبت به نئومایسین، بیماران مبتلا به هر نوع سرطان بدخیم مغز استخوان و سیستم لنفاوی، مصرف همزمان داروهای کاهنده سیستم ایمنی، پرتو درمانی، نقص اولیه یا اکتسابی سیستم ایمنی، سل فعال درمان نشده، سابقه فامیلی نقص ایمنی ژنتیکی و هر گونه بیماری حاد و بیماری های عفونی همراه با تب از موارد منع مصرف این واکسن می باشند.

هشدارها
  1. از تزریق واکسن به زنان باردار خودداری کرد. به زنان توصیه شود تا سه ماه بعد از واکسیناسیون از بارداری اجتناب کنند.
  2. استفاده از این واکسن برای کودکان با سن کمتر از 12  ماه توصیه نمی شود.
تداخل های دارویی
  • بیماران تحت درمان با داروهای کاهنده سیستم ایمنی یا گلوکوکورتیکوئیدها در مقایسه با افراد سالم حساسیت بیشتری به ابتلا و عفونت دارند. در این بیماران واکسیناسیون با ویروس زنده ضعیف شده منجر به بروز جوش های جلدی و بیماری منتشر می شود.
  • واکسیناسیون باید حداقل 5 ماه بعد از انتقال خون یا پلاسما، تجویز ایمنوگلوبولین ها یا ایمنوگلوبولین ضد آبله مرغان انجام گردد. همچنین تا 2 ماه بعد از واکسیناسیون از تزریق ایمنوگلوبولین ها مخصوصاً ایمنوگلوبولین ضد آبله مرغان خودداری شود، مگر فواید استفاده از ایمنوگلوبین بر واکسیناسیون برتری داشته باشد.
  • به دلیل بروز سندرم Reye’s هنگام مصرف سالیسیلات ها در بیماران مبتلا به آبله مرغان، کلیه افراد واکسینه شده تا 6 ماه بعد از واکسیناسیون نباید داروهای سالیسیلاتی را مصرف کنند.
نکات قابل توصیه
  1. به دلیل احتمال انتقال بیماری، افراد واکسینه شده باید از تماس نزدیک با افراد مستعد (نوزادان، زنان باردار و بیماران مبتلا به نقص ایمنی) پرهیز نمایند.
  2. افراد دارای سابقه فامیلی بیماری مادرزادی یا اکتسابی نقص ایمنی نباید واکسینه شوند، مگر اینکه کارآئی سیستم ایمنی فرد اثبات شود.
  3. در هنگام حمل و نقل باید در دمای 20- درجه سانتیگراد یا سردتر نگهداری شود. قبل از آماده سازی و به منظور حفظ کامل قدرت اثر، واکسن آبله مرغان را باید در یک فریزر بدون برفک در درجه حرارت 15- درجه سانتی گراد یا سردتر نگهداری کرد. اگر واکسن قبل از آماده سازی در درجه 2 - 8 سانتی گراد قرار گیرد تا 72 ساعت بعد حداقل اثر خود را حفظ می کند. محلول رقیق کننده واکسن را باید در دمای اتاق یا یخچال نگهداری کرد. قبل از آماده سازی نیز واکسن باید به دور از نور نگهداری شود.
  4. برای آماده سازی واکسن ابتدا 0.7 میلی لیتر از محلول رقیق کننده را به کمک یک سرنگ باید به پودر لیوفیلیزه واکسن اضافه کرد و به آرامی هم زده شود تا واکسن به طور کامل حل گردد. واکسن آماده شده شفاف، بیرنگ تا زرد کمرنگ می باشد. تمامی محتوی ویال را باید با استفاده از یک سرنگ خارج کرد. پس از تعویض سوزن سرنگ تمامی واکسن (در حدود 0.5 میلی لیتر) را باید تزریق کرد. به منظور جلوگیری از کاهش قدرت اثر، واکسن آماده شده را بلافاصله باید تزریق کرد و در صورت عدم مصرف بعد از 30 دقیقه واکسن را باید دور ریخت.  برای رقیق کردن واکسن فقط از محلول همراه واکسن استفاده شود. از انجماد واکسن آماده شده باید جلوگیری کرد.
مقدار مصرف

این واکسن نباید از راه داخل وریدی تزریق شود. برای کودکان 1 - 12 سال، مقدار 0.5 میلی لیتراز راه زیرجلدی (در سطح بیرونی عضله بازو) تزریق شود. برای افراد با سن بیش از 13 سال، واکسن در دو نوبت هر بار 0.5 میلی لیتر به فاصله 4 - 8 هفته از یکدیگر از راه زیرجلدی در سطح بیرونی عضله بازو تزریق شود.

فرم های دارویی

 Powder for Injection in single dose vials