ویتامین ئی

موارد مصرف

ویتامین E برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین مصرف می شود.

مکانیسم اثر

ویتامین E به عنوان یک عنصر اساسی در تغذیه و به عنوان یک آنتی اکسیدان همراه با سلنیم موجود در رژیم غذایی، اسیدهای چرب غیراشباع موجود در غشاء و سایر ساختمان های سلولی را از جمله رادیکال های آزاد محافظت نموده و گویچه های قرمز خون را در مقابل همولیز حفظ می کند. ویتامین E به عنوان یک کوفاکتور در بعضی از سیستم های آنزیمی عمل می نماید.

فارماکوکینتیک

50 – 80 درصد ویتامین E از مجرای گوارش (دوازدهه) جذب می شود. برای جذب کافی این ویتامین، وجود املاح صفراوی و چربی موجود در رژیم غذایی ضروری است. این ویتامین در تمام بافت های بدن به ویژه بافت های چربی ذخیره می شود. متابولیسم آن کبدی است و از طریق صفرا و کلیه دفع می گردد.

عوارض جانبی

با مصرف مقادیر بین400 - 800 U/day  به مدت طولانی، تاری دید، اسهال، سرگیجه، سردرد، تهوع یا کرامپ معده، خستگی یا ضعف غیرمعمول گزارش شده است.

نکات قابل توصیه
  1. از آنجا که کمبود ویتامین E به تنهایی شایع نیست، معمولاً ترکیبی از چند ویتامین تجویز می شود.
  2. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، از آنجا که زمان زیادی برای تخلیه دارو لازم است، نیاز به مصرف مقدار فراموش شده نمی باشد. مصرف دارو طبق برنامه باید ادامه یابد.
مقدار مصرف

خوراکی

به عنوان پیشگیری از کمبود ویتامین E، مقدار مصرف توصیه شده در روز، به صورت زیر است:

 شیرخواران و کودکان از بدو تولد تا سن 3 سال 5 - 10 واحد،

  • سن 4 - 10 سال 11.7 واحد،
  • پسران و مردان بالغ 16.7  واحد،
  • دختران و زنان بالغ 13 واحد،
  • زنان باردار 16.7  واحد و در دوران شیردهی 18 - 20 واحد.

برای درمان کمبود این ویتامین، مقدار مصرف برحسب شدت کمبود تعیین می شود. در شیرخواران نارس که فرمول های غذایی حاوی مقادیر زیاد اسیدهای چرب غیراشباع دریافت می کنند، 15 – 25 U/day تجویز می گردد.

فرم های دارویی

 Chewable Tablet: 200 IU