رازین

موارد مصرف

رازین در نفخ معده، سرفه، حساسیت و خارش گلو بکار می رود.

مکانیسم اثر

روغن های فرار موجود در قرص رازین با داشتن اثرات آنتی اسپاسمودیک بر روی عضلات صاف موجب تسهیل خروج گازها از معده می شوند. همچنین ترکیبات موجود در شیرین بیان، دارای اثرات نرم کننده و خلط آور می باشند.

اجزای فراورده

قرص رازین حاوی اجزای زیر می باشد:

  • اسانس رازیانه: 0.5%
  • عصاره ریشه شیرین بیان: 5%
مواد موثر

روغن های فرار نظیر آنتول و فنکون، گلیسیریزین، فلاونویید گلیکوزیدهای لیکوئی رتین وایزولیکوئی رتین.

عوارض جانبی

مصرف طولانی مدت این فرآورده ممکن است سبب بروز اثرات مینرالوکورتیکوییدی (احتباس آب و سدیم، افزایش دفع پتاسیم) گردد.

موارد منع مصرف

مصرف این فرآورده در دوران بارداری، هپاتیت مزمن، سیروز کبدی، بیماری های کلستاتیک کبد، التهاب کیسه صفرا، اختلالات شدید کلیه، آریتمی، هیپرتانسیون، هیپرتونی، هیپرکالمی و دیابت (بدلیل داشتن ساکاروز) ممنوع است.

هشدارها
  1. مصرف مقادیر زیاد این فرآورده در بیماران قلبی - عروقی (بدلیل اثرات مینرالوکورتیکوییدی) توصیه نمی گردد.
  2. ایمنی مصرف این فرآورده در دوران شیردهی به اثبات نرسیده است، با این وجود منافع آن در برابر مضار آن باید سنجیده شود.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان فرآورده های حاوی شیرین بیان با کورتیکوستروئیدها و داروهای هورمونی (با اثرات استروژنی و آنتی استروژنی) باید با احتیاط صورت گیرد.
  • مصرف این فرآورده با فوروزماید، داروهای تیازیدی، داروهای آنتی آریتمی (پروکایین آمید و کینیدین) توصیه نمی شود.
  • هیپوکالمی ناشی از مصرف شیرین بیان می تواند سمیت دیژیتال را تشدید نماید.
مقدار مصرف

هر 2 تا 3 ساعت یک یا دو قرص مکیده یا جویده شود.

فرم های دارویی

Chewable Tablet