میگو
انتخاب اندازه یا وزن :
وزن (گرم):
ارزش تغذیه ای در   [100]   گرم :
میگو - خام
%DV*
انرژی 71 KCal 4%
کربوهیدرات 0.91 gr 0.3%
چربی 1.01 gr 1.6%
کلسترول 126 mg 42%
پروتئین 13.61 gr 27.2%
فیبر خوراکی 0 gr 0%
سدیم 566 mg 23.6%
پتاسیم 113 mg 3.2%
آهن 0.21 mg 1.2%
کلسیم 54 mg 5.4%
منیزیم 22 mg 5.5%
ویتامین A 180 IU 3.6%
ویتامین D 0.1 µg 1%
ویتامین C 0 mg 0%
ویتامین B6 0.16 mg 8%
فولات 19 µg 4.8%
ویتامین B12 1.11 µg 18.5%

*Daily Value: نیاز روزانه، درصد نیاز روزانه بر اساس رژیم غذایی 2000 Kcal و برای افراد بزرگسال، تنظیم گردیده. مقادیر واقعی ممکن است، بسته به نیازهای افراد (بخصوص در زنان باردار و یا شیرده)، متفاوت باشد.

میگو

جانداری سخت پوست، آبزی و البته مقوی در بین موجودات دریایی که منبع غذایی مفیدی هم برای انسانهاست و هم دیگر جانوران دریایی! میگو نام این جاندار است.

میگو که از شاخه بندپایان به شمار می رود و جزو جانوارنی است که در کنار دیگر موجودات دریایی منبع مفیدی از خواص غذایی را در خود گنجانده است.

این جانور، گونه ای از سخت پوستان آبزی است که در بیشتر آبهای جهان می توان ردپای آن را جستجو کرد. میگو هم در آبهای شور قابل یافت می باشد و هم در آبهای شیرین! خیلی جالب است انگار برای آسایش و آرامش دیگر موجودات، خود را با تمامی شرایط وفق می دهد! چرا؟ چون این سخت پوست یکی از منابع غذایی مهم برای موجودات دریایی نیز می باشد و علاوه بر انسانها که از آن استفاده می کنند، دیگر موجودات در اعماق دریا نیز از وجود آن بی بهره نیستند.

میدانستید میگوها قادرند رو به عقب شنا کنند؟ بله آنها رو به عقب نیز می توانند شنا کنند و مسافت دریا را به راحتی طی کنند.

اگر در کشورمان ایران، سراغ این جاندار آبزی را بگیریم، به خلیج فارس و دریای عمان خواهیم رسید که با کمی تحقیق و جستجو خواهیم یافت میگوی خلیج فارس از جنس پنائاس می باشد و بین 7 تا 15 سانتی متر طول دارد.

ساختار بدنی میگو ویژگی های جالب توجهی دارد. بدن این جاندار کشیده و دراز و از دو طرف به هم فشرده است، همچنین از سه قسمت: سر، سینه و شکم تشکیل شده است که بر روی سر و قطعات سینه این جانور، پوسته سختی موجود است.

در دنبال شکم، دم میگو واقع گردیده که از شش حلقه کیتینی پوشیده شده است. دم میگو در واقع دنبه میگو محسوب می شود، مملو از یک قطعه پروتئینی سفید است که اهمیت صادراتی نیز دارد و دقیقاً پس از صید در کشتی، بلافاصله از سر جدا شده تا به موقع منجمد و بسته بندی و آماده صدور به داخل یا خارج کشور گردد.

مشهورترین نوع میگو، لاستیر یا شاه میگو می باشد که وزن آن تا یک کیلو و گاه بیشتر نیز می رسد.

آنچه در این مقاله می خوانید:
کالری

میگو بسیار کم کالری بوده بطوریکه هر 100 گرم آن حاوی 70 کیلوکالری انرژی می باشد از نظر مقایسه ای نسبت به سایر غذاهایی که پروتئین زیادی دارند نظیر گوشت ماهی و گروه ماکیان، کم کالری تر است.

پروتئین

میگو غنی از پروتئین با کیفیت بالا است و حاوی تمام اسیدهای آمینه لازم جهت رشد می باشد. پروتئین میگو همانند سایر جانوران دریایی به دلیل نداشتن بافت هم بند به راحتی هضم می شود برای گروه هایی از مردم نظیر افراد مسن که در جویدن و هضم غذا مشکل دارند غذای حاوی میگو گزینه چربی مناسبی برای تأمین پروتئین روزانه آنهاست.

اغلب افراد درباره نوع و مقدار چربی میگو دچار سردرگمی می شوند، باید دانست مقدار چربی موجود در میگو کم است، اما دارای مقدار قابل توجهی کلسترول می باشد به همین دلیل افراد به ویژه آنهایی که کلسترول خون بالایی دارند، ممکن است از خوردن میگو پرهیز کنند. همچنین میگو دارای اسیدهای چرب ضروری مانند امگا 3 می باشد این اسیدهای چرب با خاصیت ضد التهابی و توانایی در جلوگیری از تشکیل لخته خون، در پیشگیری از بیماری های قلبی مؤثر هستند. همچنین اسیدهای چرب غیر اشباع امگا 3 (DHA , EPA)  که در میگو یافت می شوند میزان کلسترول خوب (HDL) را افزایش می دهند.

مواد معدنی

این موجود دریایی کوچک تأمین کننده مقادیر مناسبی از مواد معدنی مانند سلنیوم، آهن، روی، فسفر و منیزیوم برای بدن می باشد. علاوه بر این کلسیم، آهن، روی ،منیزیوم و فسفر میگو نسبت به سایر آبزیان بیشتر است.

 

ویتامین

 میگو منبع غنی از ویتامین هایی مانند D, B12 و B3 (نیاسین) می باشد. میگو با داشتن مقادیر بسیار خوبی از ویتامین B12 به کاهش سطح خونی هموسیستئین که یکی از عوامل مهم خطر بیماریهای قلبی – عروقی است، کمک می کند.

فواید

سیستم قلبی عروقی

میگو با داشتن مقادیر بسیار خوبی از ویتامین B12 به کاهش سطح خونی هموسیستئین که یکی از عوامل خطر بیماری های قلبی – عروقی است، کمک می کند.

علاوه بر آن، اسیدهای چرب امگا 3 میگو به دلیل داشتن خاصیت ضد التهابی و توانایی در جلوگیری از تشکیل لخته خون، می تواند در پیشگیری از بیماریهای قلبی مؤثر باشند همچنین این اسیدهای چرب با تأثیر بر جریانهای الکتریکی قلب می توانند به پیشیگری از آریتیمی های قلبی ( بی نظمی ضربانهای قلب) کمک کنند. از جمله اثرات دیگر اسیدهای چرب امگا – 3، تأثیر احتمالی آنها در کاهش فشار خون بالاست.

ترکیبات ضد سرطان

میگو یک منبع غنی سلنیوم می باشد. نتایج تحقیقات بر روی حیوانات نشان داده است. که ارتباط معکوسی بین دریافت سلنیوم و بروز سرطان وجود دارد زیرا سلنیوم برای کارکرد صحیح بعضی ترکیبات بدن که به منظور غیر فعال کردن مواد مضر و سرطان زا بکار می روند ضروری است، بنابراین در صورت کمبود آن، ملکولهای سرطان زا غیر فعال نشده و موجب آسیب رساندن به سلولهای بدن می شوند.

عملکرد مغز

اسیدهای چرب ضروری موجود در میگو احتمالاً می توانند در کاهش زوال عقل مرتبط با افزایش سن مؤثر باشند. همچنین رژیم های غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا 3، احتمالاً می توانند حالات روحی را بهتر کرده و افسردگی را کاهش دهند.

مضرات

مقدار چربی موجود در میگو کم است، اما دارای مقدار قابل توجهی کلسترول می باشد به همین دلیل بعضی افراد به ویژه آنهایی که کلسترول خون بالایی دارند، ممکن است از خوردن میگو پرهیز کنند.

از آنجایی که ماهی و میگو مواد غذایی حساسیت زا هستند، مصرف آنها در افرادی که سابقه و استعداد ابتلا به آلرژی یا حساسیت غذایی دارند، باید طبق نظر پزشک و متخصص تغذیه و با احتیاط باشد. میگو دارای موادی بنام پورین است که می توانند در بدن به اسید اوریک تبدیل شوند. تجمع بیش از حد پورین ها و اسید اوریک نیز در بدن موجب تشدید عوارض بیماریهایی مانند نقرس و سنگ کلیه می شود. به همین دلیل بهتر است بیماران کلیوی یا مبتلایان به نقرس، مصرف میگو را محدود کنند یا از مصرف آن خودداری نمایند.