تفاوت سرماخوردگی و آنفلوانزا

اغلب اوقات آنفولانزا با سرماخوردگی اشتباه گرفته می شود. در اینجا علت اینکه چرا تمایز میان این دو بسیار مهم شمرده می شود - و همچنین کارهایی که می بایست در ارتباط با این 2 بیماری انجام داد - بیان شده اند.

شما فکر می کنید که سرما خورده اید، با این وجود دوستانتان اصرار دارند که شما به آنفلوانزا مبتلا شده اید. علاوه بر این چنین ادعا می شود که داروهای بسیار زیادی که در داروخانه ها وجود دارند می توانند منجر به رفع علایم هر 2 بیماری شوند. بنابراین آیا آگاهی از تفاوت میان این دو بیماری مهم است؟

به اعتقاد دکتر سوزان رم1، مدیر پزشکی بنیاد ملی بیماری های عفونی و واگیردار، پاسخ قطعا مثبت است. تنها گونه های معدودی از ویروس آنفلوانزا وجود دارند که منجر به بروز بیماری می شوند. بنابراین با استفاده از تزریق واکسن ضد آنفلوانزا، پیشگیری از این بیماری و یا حتی درمان آن پس از ابتلا نسبتا آسان خواهد بود.

تشخیص سرماخوردگی می تواند سخت تر باشد. اغلب رینو ویروس منجر به بروز این بیماری می شود، با این وجود بیش از 200 نوع ویروس وجود دارند که منجر به بروز سرماخوردگی می شوند - و این نشان می دهد که تجویز داروهای ضد ویروس معمولا گزینه خوبی محسوب نمی شود. در عوض مصرف مسکن ها - که بدون تجویز پزشک خریداری می شوند - و درمان های طبیعی می توانند بهترین گزینه برای درمان این بیماری باشند، با این وجود می بایست در مصرف این داروها محتاطانه عمل کرد. در این بخش توصیه های کارشناسان در ارتباط با چگونگی درمان آنفلوانزا و سرماخوردگی ذکر شده است.

 

در صورت ابتلا به آنفلوانزا:

به اعتقاد دکتر استیون لام2، متخصص امراض داخلی و عضو هیئت علمی دانشکده پزشکی نیویورک، ابتلا به آنفلوانزا همانند برخورد صاعقه می باشد. تب بالای 101°F (8.3°C)، خستگی، احساس سرما، درد عضلات و تنگی قفسه سینه از مشخصات ابتلا به آنفلوانزا هستند. به احتمال زیاد در این بیماری سرفه یا آب ریزش از بینی نیز وجود خواهد داشت، ولی احتمال بروز علایم اختلالات تنفسی بسیار کم است.

 

اقداماتی که می بایست انجام شوند:

در صورت ابتلا به آنفلوانزا می بایست هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

داروهای ضد ویروسی نظیر Tamiflu و Relenza می بایست در ظرف 48 ساعت پس از شروع علایم مصرف شوند. چنین روند درمانی منجر به کاهش شدت علایم، بالا رفتن سرعت بهبودی و کاهش قابل توجه احتمال بروز عوارضی نظیر پنومونی (سینه پهلو) و یا برونشیت خواهد شد.

 

اقداماتی که نبایستی انجام داد:

دکتر رِم هشدار می دهد که مصرف خود سرانه مقادیر زیادی از داروها که به منظور رفع علایم آنفلوانزا انجام می گیرد، می تواند خطرناک باشد و سبب شود که سهوا مقادیر مضاعفی از مواد دارویی را مصرف کنید. گاهی اوقات داروهای ترکیبی حاوی استامینوفن می باشند در حالیکه هیچ اسمی از این ماده بر روی جعبه برده نشده است، در چنین شرایطی مصرف این دارو به همراه داروهایی نظیر Tylenol می تواند باعث بروز مسمومیت شود.

آنتی بیوتیک ها نیز از جمله موادی هستند که نمی بایست مصرف شوند چرا که داروهای مذکور منجر به از بین رفتن باکتری ها می شوند نه ویروس ها. با این وجود یک استثنا وجود دارد: بروز عوارضی نظیر وجود خون در سرفه های خلطی سبز رنگ، نشان دهنده وجود یک عفونت باکتریایی می باشد. بنابراین در چنین مواردی مصرف آنتی بیوتیک ها می تواند موثر باشد.

 

در صورت ابتلا به سرماخوردگی:

بر طبق توضیحات دکتر نیل شاکتر3، نویسنده و مولف، علایم این بیماری عمدتا به نواحی بالاتر از گردن مربوط می شود. آب ریزش از بینی، سرفه، آب ریزش از چشمان، گلودرد، احتقان بینی و عطسه علایم سرماخوردگی هستند، معمولا چنین علایم ناخوشایندی در طول یک یا دو روز پدیدار می شوند. به گفته او در صورت ابتلا به سرماخوردگی ممکن است احساس درد و یا تب وجود داشته باشد. با این وجود شدت تمامی این علایم در مقایسه با آنفلوانزا بسیار کم تر خواهد بود.

 

اقداماتی که می بایست انجام شوند:

به گفته دکتر شاکتر، پس از بروز علایم این بیماری می توان به منظور بهبودی سریع، روزانه 250 - 500 mg ویتامین C مصرف کرد. با این وجود هیچ مدرک قانع کننده ای دال بر موثر بودن این راهکار وجود ندارد، علاوه بر این مصرف مقادیر بسیار زیادی از این ماده منجر به تحریک معده خواهد شد، با این وجود این ماده ارزش امتحان کردن را دارد.

در صورت تشدید عوارض بهتر است به منظور دریافت مواد موثرتر به داروخانه مراجعه کنید. آنتی هیستامین ها می توانند باعث خشک شدن سینوس ها شود. بعلاوه استفاده از یک اسپری حاوی محلول نمک برای شستشوی بینی را در قالب یک درمان طبیعی خانگی توصیه نیز توصیه می شود. مجاری بینی مکانهایی هستند که ویروس ها در آنجا تکثیر و وارد بدن می شوند. بنابراین شستشوی این مجاری با استفاده از محلول مذکور منجر به از بین رفتن برخی از ویروس ها خواهد شد.

 

اقداماتی که نبایستی انجام داد:

به اعتقاد محققان، نیازی به استفاده از تب برها در تب خفیف (پایین تر از 37.8°C) وجود ندارد. تب می تواند یکی از راه های بدن برای مبارزه با عفونت محسوب شود (مگر اینکه درجه تب بسیار بالا باشد). در شرایطی که درجه تب پایین است استراحت و نوشیدن مقادیر بسیار زیادی از مایعات، به منظور جلوگیری از کاهش آب بدن بواسطه تعریق، می تواند به بهبودی بیماری کمک کند. در چنین شرایطی می بایست از بکاربردن ضد احتقان ها نیز خودداری شود. مصرف این مواد برای بار اول بسیار موثر می باشد، ولی در استفاده های بعدی می بایست مقادیر بیشتری از این ماده را بکار برد و به منظور کاهش احتقان به استفاده مکرر از آن نیاز خواهد بود.

 

 1 Susan Rehm, MD, medical director of the National Foundation for Infectious Diseases

2 Steven Lamm, MD, internist and faculty member at New York University

3 Neil Schachter, MD, author of The “Good Doctor&39;s Guide to Colds and Flu”